29 Ιουλίου 2014

Untitled

.

Η σημαντικότητα του Ενιαίου Φορέα Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων ξεπερνάει τα όρια του φοιτητικού κινήματος. Οι παρατάξεις του Φορέα αποτελούν για περίπου 45 χρόνια φάρο ιδεών και αγώνων για τους φοιτητές και την Κύπρο. Όσοι περάσανε από τις παρατάξεις του Φορέα θυμούνται με περηφάνια τους αγώνες που είχαν δώσει σε δύσκολες εποχές. Κάποιοι ασυμβίβαστοι αγωνιστές, καταξιωμένοι στους χώρους εργασίας τους και στην κυπριακή κοινωνία, παραμένουν πεπεισμένοι ότι η μόνη βιώσιμη λύση στο Κυπριακό είναι αυτή που πρώτες οι παρατάξεις του Φορέα χάραξαν, η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.

Τον Ιούλιο του 1987 , οι αυτόνομες ενωτικές φοιτητές παρατάξεις Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ Αθήνας, Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης και Δ.Ε.Π. Αμερικής, αποφασίζουν να ενώσουν τη φωνής τους και να σχηματίσουν ένα κοινό φορέα. Το ιδρυτικό συνέδριο πραγματοποιείται το διήμερο 29-30 Ιουλίου 1987 στη Λευκωσία με την συμμετοχή των ολομελειών των τριών φοιτητικών παρατάξεων. Με την πάροδο του χρόνου, στον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. προσχωρούν οι φοιτητικές παρατάξεις, Ο.Π.Ε.Κ. Α.Τ.Ι., και Α.Φ.ΈΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου.  Αργότερα προσχώρησε ο Α.Φ.Σ.Κ. Φλόγα Πάτρας, ενώ στο πρόσφατο συνέδριο του 2011 προσχώρησαν οι παρατάξεις Α.Φ.Κ. Τόλμη Ιωαννίνων και Α.Φ.Κ. Ασπίς Ηρακλείου. Σήμερα 27 χρόνια μετά την ίδρυση του, ο Φορέας αριθμεί 4 ενεργές παρατάξεις, Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ Αθήνας, Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, Α.Φ.ΈΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου και Α.Φ.Κ. Τόλμη Ιωαννίνων.

Από την αρχή ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. επιλέγει την συνειδητή αποστασιοποίησή του από κόμματα και οργανωμένους πολιτικούς φορείς, και καθίσταται ο ίδιος όργανο έκφρασης μιας μεγάλης μερίδας φοιτητών. Μέσα από τον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται χωρίς τον έλεγχο και τις οδηγίες των κομματικών στεγανών. Έχοντας στις τάξεις του νέους απαλλαγμένους από μικροκομματικά συμφέροντα, αναλαμβάνει να διαδραματίσει πρωτοποριακό ρόλο, δίνοντας καθημερινά τον δικό του αγώνα ενάντια στους κήρυκες του ενδοτισμού και των υποχωρήσεων. Από την πρώτη μέρα της ίδρυσης του , ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. έθεσε σαν στόχο την φραγή του δρόμου στον οποιοδήποτε ορέγεται ένα νέο ξεπούλημα τύπου ομοσπονδίας. Ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π. έχει να επιδείξει ποικιλόμορφη δράση τα τελευταία χρόνια. Οι πορείες και η διενέργεια ενημέρωσης για όλα αυτά τα οποία οι πολιτικοί ξεχνούν να πουν στους πολίτες, κυρίως ως  προς την επίλυση του κυπριακού, αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της δράσης του Φορέα.

Προσηλωμένος στον δρόμο της Αυτονομίας ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π συνεχίζει το δύσκολο μα δίκαιο αγώνα του παρά όλα τα ύπουλα και βίαια κτυπήματα που δέχεται. Μακριά από κομματικά συμφέροντα, προσωπικές φιλοδοξίες αγωνίζεται για την Απελευθέρωση της πατρίδας μας, την εθνική και ατομική αξιοπρέπεια και ελευθερία.

ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ


26 Απριλίου 2013

Μικρά Ασία –  Kωνσταντινούπολη – Πόντος – Κύπρος – Αιγαίο – Θράκη – Αρμενία

και η τουρκική κτηνωδία ατιμώρητη

Δελτίο τύπου ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ, Αθήνας, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Στις 24 Απριλίου ο περήφανος -και όχι μόνο της Κύπρου- Ελληνισμός τιμά μια από τις ενδοξότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας του. Το συντριπτικό ΟΧΙ στο ξενόδουλο και ιταμό, για τους Έλληνες της Κύπρου, σχέδιο Ανάν του 2004 χάρισε μια λαμπρή ιστορική τομή εθνικής επιβίωσης και λαϊκής αντίστασης απέναντι στα προδοτικά σχέδια των χρηματοδοτούμενων ραγιάδων και υποστηρικτών του ΝΑΙ. Πλάι όμως στη σωτήρια επέτειο του ΟΧΙ είναι καταγεγραμμένη μια από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Η θηριωδία που υπέστη ο αρμενικός λαός θεωρείται μία από τις πρώτες σύγχρονες γενοκτονίες. Ξεκίνησε τον 19ο αι. με τις εντολές εκκαθάρισης από τον αιμοσταγή σουλτάνο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας Αμπντούλ Χαμίτ Β’, συνεχίστηκε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και κορυφώθηκε στα φρικτά γεγονότα σκαιότητας του κινήματος των Νεότουρκων από το 1908 και έπειτα. Το επίσημο σημείο εκκίνησης ενός εκ των πλέον αποτρόπαιων εγκλημάτων που διεπράχθησαν ποτέ εντάσσεται στο πλαίσιο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου όταν το κίνημα των Νεότουρκων προέβαλε ως άμεση αξίωσή του τον εκτουρκισμό της Αυτοκρατορίας και την ταυτόχρονη εξόντωση των Αρμενίων και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής. Μέσα από συνεχιζόμενες και μεθοδευμένες κινήσεις, οι οποίες θυμίζουν κατά πολύ, σε θέματα τακτικής, τα γεγονότα πριν τα Σεπτεμβριανά του 1955 σε Θεσσαλονίκη και Κωνσταντινούπολη και εκείνα της δεκαετίας του 1960 στην Κύπρο, η τουρκική διακυβέρνηση κατέστρωσε το τελικό σχέδιο εξόντωσης των Αρμενίων. Ιδιαίτερα σημαντική χρονολογία, ο Μάιος του 1915 όταν ψηφίστηκε νόμος περί αναγκαστικών εκτοπίσεων βάσει του οποίου κάθε Οθωμανός υπήκοος που θεωρείτο απειλή για την εθνική ασφάλεια έπρεπε να μεταφερθεί σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ακολούθησε ο δεύτερος, ο οποίος αφορούσε δήμευση των περιουσιών τους. Οι ωμότητες που ακολούθησαν το διωγμό του αρμενικού λαού από τα χώματά του άφησαν στο πέρασμά τους κατακόμβες νεκρών, αφού ο αριθμός των σφαγιασθέντων ξεπερνάει το 1.000.000.

Η τουρκική ωμότητα είχε τη δυνατότητα να παρουσιάσει άλλη μια εικόνα του βάναυσου χαρακτήρα της. Ενώ στη Σμύρνη το 1922 προτίμησε να αφανίσει το ελληνικό στοιχείο και να πυρπολήσει την πόλη, ενώ στην Κωνσταντινούπολη το 1955 επέλεξε να ρημάξει και να λεηλατήσει τις ελληνικές περιουσίες, ενώ στον Πόντο στοίβαξε τους ελληνικούς πληθυσμούς σε βάρκες και τους έπνιξε στα ανοικτά της Τραπεζούντας, στους Αρμενίους προτίμησε τα τοξικά αέρια και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μάλιστα, όπως αναφέρεται σε πηγή της εποχής «οι Τούρκοι αιχμάλωτοι τρελάθηκαν στη θέα των συγκεντρωμένων Αρμενίων που καίγονταν ζωντανοί» αφού η οσμή της καμένης ανθρώπινης σάρκας βρισκόταν στον αέρα για πολλές μέρες. (δίκη Νεότουρκων, Τραπεζούντα, 1918)

Παρά τα όσα έχουν αφήσει στο πέρασμά τους η ιστορία και η συλλογική μνήμη, οι Τούρκοι μέχρι και σήμερα αρνούνται πεισματικά τον «αδόκιμο» κατά αυτούς όρο της γενοκτονίας. Βέβαια, είναι εντελώς παράλογο τα αρχεία και οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών της εποχής να μαρτυρούν ότι η Οθωμανική αυτοκρατορία εκτέλεσε ένα οργανωμένο πρόγραμμα εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών και την ίδια ώρα να αρνούνται τη χρήση του όρου «γενοκτονία». Την ιστορική αλήθεια, λοιπόν, μπορεί να τη συναντήσει κανείς στο βιβλίο της Τουρκάλας ανθρωπολόγου, Pervin Erbil, με τίτλο «Η Νιόβη θρηνούσε για τη Μικρά Ασία» (εκδόσεις Τσουκάτου):

«Έλυσαν το πρόβλημα των Αρμενίων διαπράττοντας ομαδικές σφαγές και εκτοπισμούς το 1915. Με τον τρόπο αυτόν ουσιαστικά εξαφάνισαν μια μεγάλη εθνική ομάδα που δεν μπορούσαν να εκτουρκίσουν. Το πρόβλημα των Αρμενίων λύθηκε με τον εκτοπισμό των ανθρώπων αυτών έξω από τα σύνορα του νέου κράτους και τη σφαγή μεγάλου μέρους του πληθυσμού τους. […] Είχε έρθει η σειρά να εκκαθαριστούν οι Έλληνες…»

Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ., πρωτίστως, τιμούμε την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Αρμενίων και ακολούθως, καταδικάζουμε την απαράδεκτη στάση όλων όσων παραμένουν γονυπετείς δούλοι και πιόνια των νεο-οθωμανικών σχεδιασμών. Από τη μια ακούγεται δια στόματος του Τούρκου πρωθυπουργού το γνωστό πλέον «Μισώ τους Αρμένιους και τους Έλληνες» και από την άλλη οι πολιτικές μας ηγεσίες χαριεντίζονται γλεντώντας στα επαναπροσεγγιστικά πανηγύρια, νομίζοντας ότι Ελλάδα και Κύπρος δέχονται επιθέσεις φιλίας από την τουρκική πολιτική ηγεσία.

Κλείνοντας, υπενθυμίζουμε ότι η «δημοκρατική» Τουρκία δεν αποδέχεται τον όρο γενοκτονία και την ίδια στιγμή, στην πόλη Ιγκντίρ κοντά στα ανατολικά σύνορά της, υπάρχει το «Μουσείο Γενοκτονίας» ως φόρο τιμής στους Τούρκους νεκρούς του 1915. Σε ερώτηση δημοσιογράφου ο Τούρκος υπουργός για θέματα Ε.Ε., Εγκεμέν Μπαγίς, δεν απέκλεισε το γεγονός μετατροπής του εν λόγω μουσείου σε «μουσείο κοινού πόνου» ή «μουσείο συνυπάρξεως». Εάν δεν θέλουμε να συναντήσουμε στο κατεχόμενο μοναστήρι του Αποστόλου Ανδρέα, στην κατεχόμενη Αμμόχωστο και στο σκλαβωμένο κάστρο της Κερύνειας επιγραφές του ιδίου τύπου και με αυτό τον τρόπο τα εγκλήματα της Τουρκίας να ξεχαστούν για τα καλά, οφείλουμε να ορθώσουμε το ανάστημά μας σε όσες πολιτικές μας θέλουν «συνωστισμένους» και υπόδουλους ραγιάδες. Οι γενοκτονίες εις βάρος των Αρμενίων και των Ελλήνων ζητούν την ιστορική και ηθική τους δικαίωση.

Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

1 Απριλίου 2013

Δελτίο τύπου Α.Φ.Κ. Τόλμης Ιωαννίνων, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Χρόνια πολλά Συνέλληνες! Κανένας δεν λησμονεί εκείνη την 1η Απριλίου που ο Κυπριακός Ελληνισμός, εμπνευσμένος με τις αξίες και τις διδαχές του πλούσιου εθνικού του παρελθόντος, αποφάσισε να πολεμήσει για να αποτινάξει το βαρύ ζυγό του Βρετανού δυνάστη. Έτσι στρατεύτηκε σύσσωμος υπό τα λάβαρα της ΕΟΚΑ και ακολουθώντας πιστά τις προσταγές του Αρχηγού Διγενή ξεκίνησε έναν Αγώνα που έμελλε να είναι ένας από τους ενδοξότερους της μακραίωνης Ελληνικής ιστορίας.

Δίκαιο αίτημα των υπόδουλων Κυπρίων ήτανε ένα: Η Ένωση με την μητέρα Ελλάδα, που αποτελούσε τον προαιώνιο πόθο αυτής της απόμακρης γωνιάς του Ελληνισμού που ενώ είχε πρωτοστατήσει σε κάθε αγώνα που διεξήγαγαν οι εν Ελλάδι αδελφοί του, αυτός παρέμενε αλύτρωτος. Με το πρώτο κάλεσμα για ξεσηκωμό, απλοί άνθρωποι, αγρότες και μεροκαματιάρηδες, φοιτητές και μαθητές, ιερείς και δάσκαλοι, ΟΛΟΙ ενώθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον πολύπειρο και πολυάριθμο στρατό του Στέμματος.

Ήτανε κατά κύριο λόγο αυτή η μεγαλειώδης Κυπριακή νεολαία που δεν λύγισε ποτέ στις απειλές, στα βασανιστήρια, στις αγχόνες και τους πυροβολισμούς που ξαναζωντάνεψε στην Κύπρο Λεωνίδες και Παλαιολόγους, Κολοκοτρώνηδες και Μακεδονομάχους, συγκλονίζοντας όλη την υφήλιο με τις πράξεις αυτοθυσίας και ηρωισμού. Με την ενέργεια που χαρακτήριζε τους νέους της εποχής, δεν δείλιασε ποτέ ενώπιον του δυνάστη αλλά και των προδοτών και των Τούρκων εθνικιστών που χρησιμοποιήσει για να διαλύσει χωρίς επιτυχία τον Αγώνα.

Εκεί που πέτυχε νικώντας κατά κράτος τους Άγγλους η στρατιωτική πτέρυγα του Κυπριακού Ελληνισμού, απέτυχε παταγωδώς η πολιτική ηγεσία που κλήθηκε να διαχειριστεί το νικηφόρο αποτέλεσμα του Αγώνα. Αντί της πολυπόθητης Ένωσης, μας επέβαλαν τη θνησιγενή κολοβή ανεξαρτησία της Ζυρίχης, κάτι που αποτέλεσε τον πρόδρομο για την κορύφωση των τουρκικών σχεδιασμών το μαύρο καλοκαίρι του 1974 με την τουρκική εισβολή.

Σε αυτό το προδοτικό και εθελόδουλο πνεύμα, η πολιτική ηγεσία επιδιώκει εδώ και δεκαετίες να αποτελειώσει τον Κυπριακό Ελληνισμό επιδιώκοντας την αγγλοτουρκική λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και ενώ αποτυγχάνουν διαρκώς στο εθνικό μέτωπο, φρόντισαν με την ανικανότητά τους να σπείρουν τον όλεθρο και στον τομέα της οικονομίας, κάτι που μετέτρεψε την Κύπρο, δανείου υποτελή στο 4ο Ράιχ της Γερμανίας, σκορπίζοντας έστω και τα τελευταία κεκτημένα των παλληκαριών της ΕΟΚΑ. Αυτή η ενορχηστρωμένη προσπάθεια εξανδραποδισμού του Κυπριακού Ελληνισμού απαιτεί ακόμη μια τελευταία «άλωση»: Αυτήν του πνεύματος και της ψυχής μας, έτσι ώστε να μην μπορέσουμε να αντισταθούμε στους κατακτητές της Κύπρου, στρατιωτικούς και οικονομικούς. Έτσι βλέπουμε αφενός την «προοδευτική αριστερά» να προσπαθεί απεγνωσμένα να αποκαταστήσει τους προδότες που εκτέλεσε η ΕΟΚΑ, αφετέρου η «εθνικόφρων δεξιά» να καταργεί τους εορτασμούς για τη σημερινή επέτειο που θα έδιναν δύναμη και κουράγιο στον ταπεινωμένο Κυπριακό Ελληνισμό.

Εδώ είναι όμως που έρχεται το μεγαλείο της σημερινής επετείου. Δεν επιτρέπεται να ξεχάσουμε, να αδιαφορήσουμε, να υποκύψουμε στα δόλια σχέδιά τους. Ας θυμηθούμε και ας γιορτάσουμε την εποποιία της ΕΟΚΑ όπως πραγματικά της αρμόζει. Να εμποτιστούμε με το πνεύμα που έδωσε αυτή την αστείρευτη ενέργεια στους ηρωικούς μαχητές της ΕΟΚΑ και από καθημερινούς ανθρώπους τους μετέτρεψε στους γίγαντες που έτρεπαν σε φυγή τους θρασύδειλους Άγγλους αποικιοκράτες. Να γίνουμε και να νιώσουμε όλοι μας παιδιά της ΕΟΚΑ και ας συνειδητοποιήσουμε το εξής: Ο Αγώνας τους δεν τελείωσε ποτέ και την σκυτάλη την παραδίδουν από τα Φυλακισμένα Μνήματα σε εμάς με μοναδικό κληροδότημά τους τον αγώνα μέχρις εσχάτων. Έως ότου απελευθερωθεί η Κύπρος τόσο από το 4ο Ράιχ, όσο και από την μπότα του Αττίλα και να παλέψει ακόμη και για την επιστροφή της στις αγκάλες της μητέρας Ελλάδας. Τότε και μόνον τότε ολοκληρώνεται η πορεία για την απελευθέρωση της Κύπρου.

Εκ του ΔΣ,

Α.Φ.Κ. Τόλμη

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

28 Μαρτίου 2013

Εκδήλωση Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΈΠΑΛξης, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Η Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη οργανώνει εκδήλωση – συζήτηση με  θέμα «Η Κύπρος στη νέα εποχή – Από την εισβολή στο μνημόνιο».

Αντιλαμβανόμενοι την κρισιμότητα των στιγμών αποφασίσαμε τη διοργάνωση της εν λόγω εκδήλωσης με σκοπό τη διαφώτιση της κοινής γνώμης  σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στην οικονομία. Θεωρούμε ότι ο διάλογος, τοποθετημένος στις σωστές του βάσεις, μπορεί να επιφέρει την απαραίτητη κοινωνική ηρεμία ούτως ώστε να ξεπεραστεί ο πανικός που επήλθε (και μας επέβαλαν) μετά την απόφαση για κούρεμα καταθέσεων και των όσων επακολούθησαν.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 04 Απριλίου 2013 στις 19:30 στη Δημοσιογραφική Εστία (Λεωφόρος ΡΙΚ 12 Αγλαντζιά).

Ομιλητές:

-Αχιλλεύς Κ. Αιμιλιανίδης – Αν. Καθηγητής Νομικής Παν. Λευκωσίας

-Γιάννος Χαραλαμπίδης – Δρ. Διεθνών Σχέσεων

-Γιώργος Κέντας – Επίκ. Καθηγητής Παν. Λευκωσίας

-Δρ. Στέλιος Πλατής – Οικονομολόγος

Συντονίζει η δημοσιογράφος Μικαέλλα Λοΐζου.

Για περισσότερες πληροφορίες: Τηλ. 95-10-3001.

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

31 Ιουλίου 2012

Στα δύσκολα χρόνια που διανύουμε ως Έθνος ο μεγάλος οραματιστής Ίων Δραγούμης θα πρέπει να είναι ο φάρος και ο σηματοδότης μας καθώς μέσα από την μελέτη του έργου του θα βρούμε όλες τις απαντήσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν σήμερα ως εθνική-κοινωνική οντότητα. Διότι ο Δραγούμης όπως είπε και ο καθηγητής Χρήστος Γούδης είναι πάντα επίκαιρος. Ειδικά για εμάς τους Έλληνες νέους , ο Δραγούμη θα πρέπει να καταστεί ο πολιτικός και ιδεολογικός μας πατέρας και αυτό θα το εξηγήσω στην συνέχεια.

Προτού όμως κάνω αυτό θα ήταν φρόνιμο να πω με δυο λόγια ποιος ήταν. Ο Ίων Δραγούμης γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας (ο πατέρας του Στέφανος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Σεπτεμβρίου 1878 , σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών , ενώ σε ηλικία 19 ετών κατετάγη εθελοντής στον ατυχή πόλεμο του 1897. Ακολούθησε καριέρα στον διπλωματικό σώμα και υπό την ιδιότητα του αυτή διορίστηκε ως πρέσβεις και πρόξενος σε πολλές πόλεις. Το 1915 παραιτήθηκε και πολιτεύθηκε , τον ίδιο χρόνο εκλέγετε βουλευτής. Ο Δραγούμης στην δίνει του Εθνικού διχασμού που ακολούθησε θα θυσιαστεί για τις ιδέες του δολοφονούμενος στο κέντρο της Αθήνας από παραστρατιωτικούς βενιζελικούς πολιτικούς του αντιπάλους στις 30 Ιουλίου 1920.

Όμως αυτό που μας ενδιαφέρει σε αυτό το άρθρο είναι να εξετάσουμε και να γίνουμε στο ελάχιστο κοινωνοί των ιδεών του Δραγούμη. Όπως είπα και πιο πάνω ο Δραγούμης έδωσε απαντήσεις μέσα από το συγγραφικό του έργο αλλά και από τον βίο του σε όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίσει ο Ελληνισμός σήμερα. Για τον Δραγούμη η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι οι κύριοι πυλώνες της ιδεολογίας του και τις πολιτικής του σκέψης. Πως όμως εννοούσε τους όρους; Την ελευθερία την εννοούσε ως Εθνική ελευθερία αυτοδιάθεσης των υποδούλων Ελλήνων αλλά και στο επίπεδο στης προσωπικής αυθυπαρξίας του ανθρώπου. Θεωρεί πως Έθνος και πολιτισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι και γράφει για αυτό, «Ποιος είναι ο τελικός των εθνών, πες τον προορισμό, πες τον αποστολή; Ο πολιτισμός! Να ένα έργο άξιο για τα έθνη, έργο αληθινά ανθρώπινο. Να η δικαιολογία των εθνών. Να πως τα έθνη είναι χρήσιμα στην ανθρωπότητα και να που έσφαλε ο Μαρξ πολεμώντας τα έθνη. Πολιτισμούς γεννούν τα έθνη και αυτά μονάχα. Δεν φθάνει όμως να είναι ένα έθνος πολιτισμένο, πρέπει να είναι πολιτισμένο και από δικό του πολιτισμό. Σε αυτό λοιπόν χρησιμεύουν τα έθνη. Οι πολιτισμοί γεννιούνται ο καθένας σε κάποια πατρίδα, σε κάποια εποχή και σε κάποιο έθνος. Έξω από αυτά δεν μπορεί να σταθεί πολιτισμός ».

Ο Ιών Δραγούμης ήταν βαθιά πατριώτης , που δεν περιοριζόταν στα ευχολόγια και στην θεωρία . Ο πατριωτισμός του ήταν έμπρακτος και εκδηλωνόταν σε κάθε φάση της ζωής του. Γι’ αυτόν προείχε η Ιδέα της πατρίδος και πολλές φορές αυτή η «εμμονή» του των οδηγούσε και σε συγκρούσεις με οικία του πρόσωπα. Μένοντας πιστός στην γραμμή του Μακρυγιάννη που μιλούσε πάντοτε για το «εμείς» και όχι το «εγώ» θεωρούσε ότι «τα πρόσωπα δεν παίζουν κανένα ρόλο όταν πρόκειται να σώσουμε την πατρίδα.» Έλεγε χαρακτηριστικά αυτός ο μεγάλος Έλλην «Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος του. Να μην κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζομαι μόνον πως εγώ έχω το μεγάλο χρέος της σωτηρίας. Δεν είναι εύκολο να πείσεις ένα έθνος. Εγώ βλέπω τόσα πράγματα που πρέπει να γίνουν και όμως οι άλλοι Έλληνες τα βλέπουν αλλιώς. Αν είμαι δυνατός θα τους πείσω».

Ανάλωσε λοιπόν την μικρής διάρκειας ζωή του στην αφύπνιση των Ελλήνων και στην διαμόρφωση ενός υγιούς Ελληνικού Εθνικισμού όπου θα ελευθέρωνε τους υπόδουλους αλύτρωτους Έλληνες και θα δημιουργείτο ένα Ελληνικό κράτος όπως το οραματιζόταν που θα έφτανε από της Κύπρου το νησί μέχρι το Μοναστήρι και την Β. Ηπείρο ,με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Ο Εθνικισμός για τον μεγάλο Έλληνα διανοητή « είναι μορφή ενέργειας. Όλοι λοιπόν οι ενεργητικοί άνθρωποι είναι εθνικιστές, είτε το ξέρουν είτε όχι. Ο διεθνιστής είναι στοιχείο θανάτου για το έθνος του.»

Ο Δραγούμης ήταν μια φυσιογνωμία με τεράστια εμβέλεια και κύρος που όμοια της ίσως να μην συνάντησε η Ελληνική διανόηση από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους και εντεύθεν . Είναι φυσικό λοιπόν να μην μπορούμε μέσα από ένα άρθρο να πιάσουμε όλες τις πτυχές του έργου και των παρακαταθηκών που μας έχει αφήσει για κληρονομιά . Το κείμενο αυτό στόχο έχει το σκίρτημα όλων εμάς, να μελετήσουμε τον Δραγούμη και κυρίως να κάνουμε βίωμα μας της παρακαταθήκες αυτού όπως έκανε και ο ίδιος θυσιάζοντας και αυτήν την ζωή του τόσο πρόωρα και αναπάντεχα αφήνοντα δυσαναπλήρωτο κενό για ολόκληρο το Έθνος. Τελειώνοντας σας παραθέτω την « Νεκρική Ωδή» του Κωστή Παλαμά προς τιμή του Ίωνα Δραγούμη όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα καθημερινή λίγες μέρες μετά την δολοφονία του:

«Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες Κολώνα

(πως έπεσες , γραφή να μην το λέει)

Λευκή με της πατρίδας την εικόνα

Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίει,

Βουβή , μαρμαρωμένη να σε κλαίει!

Υ.Γ: Σήμερα όντως στον τόπο της θυσίας του στην Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας στην Αθήνα υπάρχει μια λευκή μαρμάρινη κολώνα που μας θυμίζει αυτόν τον μεγάλο ΕΛΛΗΝΑ.

Καζαμίας Αντώνης

Μεταπτυχιακός Φοιτητής Ιστορίας

Πανεπιστημίου Κύπρου

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

30 Ιουλίου 2012

Screen shot 2010-07-23 at 6.18.44 PM

Όπως συνηθίζει κατά διαστήματα το Foreign Office, έτσι και πρόσφατα αποδέσμευσε και δημοσίευσε έγγραφα και αρχεία εκ των οποίων αρκετά αφορούσαν την Κύπρο και την κρίσιμη περίοδο 1935 -1960.

Στα έγγραφα αποκαλύπτονται οι φρικαλεότητες που διέπρατταν οι Άγγλοι κατά των Ελλήνων της Κύπρου, τόσο στα βασανιστήρια που οδηγούνταν οι αγωνιστές, αλλά και στους δρόμους όπου διαδήλωνε ο κόσμος για την Ένωση με την Ελλάδα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της 11χρονης μαθήτριας Ιωάννας Ζαχαριάδου, που παρά το νεαρό της ηλικίας της δεν γλίτωσε από την Αγγλική θηριωδία.

Βέβαια στην Κύπρο, όλα αυτά ήταν πάντοτε γνωστά από τους ανθρώπους οι οποίοι επέζησαν των κρατητηρίων και των βασανισμών. Η σημασία των εγγράφων είναι ότι έρχονται να ενισχύσουν την αγωγή που κινούν βετεράνοι της ΕΟΚΑ κατά της Βρεττανίας, με επικεφαλής τον αγωνιστή Θάσο Σοφοκλέους. Μια πρωτοβουλία, η οποία ελπίζουμε να προβάλει στη διεθνή κοινότητα το πραγματικό πρόσωπο των Άγγλων και να δείξει μια πτυχή του απελευθερωτικού-ενωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, την οποία ο διεθνής παράγοντας αγνοεί.

Εκτός των βασανιστηρίων, στα έγγραφα διαφαίνεται ο ρόλος της Αγγλίας στην εφαρμογή διχοτομικής λύσης στο νησί. Βασικότατος σταθμός για τους Άγγλους, αποτελούσε η λύση της δοτής και κολοβής ανεξαρτησίας, λύση την οποία είχε αποδεκτεί ο ίδιος ο Μακάριος σε συνάντησή του με την Αγγλίδα Μπάρμπαρα Κασλ από το 1958.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η πρόθεση των Άγγλων να δυσφημίσουν το όνομα του Αρχηγού της ΕΟΚΑ, Γεώργιου Γρίβα, στοχεύοντας μέσω της δυσφήμισης του Διγενή να πλήξουν και το ηθικό υπόβαθρο του Αγώνα. Ένας στόχος τον οποίο προσπαθούν να ολοκληρώσουν εδώ και δεκαετίες κόμματα και εκφραστικά τους όργανα, κυρίως το ΑΚΕΛ.

Τα έγγραφα έρχονται να επιβεβαιώσουν για ακόμη μια φορά το βρόμικο παιχνίδι της Αγγλίας στο μαρτυρικό μας νησί και τον διαρκή της πόλεμο εις βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού. Παρόλο που έχουν επιτύχει σε μεγάλο βαθμό τα σχέδιά τους, οι Αγγλοτούρκοι αναμένουν την νομιμοποίηση της διχοτόμησης και την παράδοση του ελεύθερου τμήματος της Κύπρου μέσω της εφαρμογής μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Επομένως, στόχος μας πρέπει να είναι η σωστή ερμηνεία των εγγράφων και η αξιοποίησή τους, έτσι ώστε να μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις παγίδες που ετοιμάζουν για εμάς οι Αγγλοτούρκοι. Μόνο έτσι θα αποτρέψουμε την εθνική μας υποδούλωση και θα τροχιοδρομήσουμε την εθνική μας δικαίωση που δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά την απελευθέρωση του νησιού μας από τον αγγλοτουρκικό ζυγό.

Γραφείο Τύπου ΕΦΑΕΦΠ

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

21 Ιουλίου 2012

Screen Shot 2012-07-21 at 2.27.31 μ.μ.

Ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π, το Μέτωπο Κ.Φ. και η Α.Φ.Κ. Νίκη σας προσκαλούν στην παρουσίαση του Βιβλίου:

Κύπρος 1974: Η μεγάλη Προδοσία
(εκδόσεις Πελασγός)

του ερευνητή Κωνσταντίνου Δημητριάδη,

την Κυριακή 22 Ιουλίου2012 η ώρα 19:00
Στην Δημοσιογραφική Εστία
(Λεωφόρος Ρικ 12, Αγλαντζιά)

Κεντρικοί Ομιλητές θα είναι οι:
ο κ. Αντώνης Δούλας, Βετεράνος Πολεμιστής ΕΛΔΥΚ το 1974,
ο κ. Κώστας Δημητριάδης, Συγγραφέας του βιβλίου και
η κ. Ελίνα Μαστέλλου – Γιαννάκενα, εκ μέρους των εκδόσεων Πελασγός

Περισσότερες Πληροφορίες:
99959595 – Κωστής
99545888

Διοργανωτές: Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π – Μέτωπο Κ.Φ. – Α.Φ.Κ. Νίκη

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

19 Ιουλίου 2012

20-07-2012

Συμπληρώνονται φέτος 38 χρόνια από εκείνο το μαύρο πρωινό της 20 Ιουλίου του 1974, όταν τα τουρκικά στρατεύματα του Αττίλα πατούσαν τα εδάφη της μαρτυρικής μας πατρίδας. Προφασιζόμενοι το πραξικόπημα της αμερικανοκίνητης Χούντας, αποβιβάστηκαν στην Κύπρο ξεκινώντας την πρώτη φάση της τουρκικής εισβολής υπό το πρόσχημα της «ειρηνευτικής επέμβασης».

Βέβαια, ποια ειρηνευτική επέμβαση οδηγεί στο θάνατο χιλιάδων ψυχών, τόσο αιχμαλώτων όσο και αμάχων, στους βιασμούς, στη δημιουργία των τόσων αγνοουμένων, 200 000 προσφύγων σκορπίζοντας την καταστροφή στο πολύπαθο νησί μας; Μόνο στα αρρωστημένα μυαλά της τουρκικής βαρβαρότητας κάτι τέτοιο χαρακτηρίζεται ως ειρηνευτική επέμβαση. Μια επιχείρηση που δεν ήταν τίποτα άλλο παρά ακόμη μια φάση των εκθέσεων Νιχάτ Ερίμ για «επανάκτηση της Κύπρου από την Τουρκία», που καθορίζουν εδώ και εξήντα χρόνια την τουρκική εξωτερική πολιτική.

38 χρόνια μετά, ο Κυπριακός Ελληνισμός παγιδεύεται ολοένα και περισσότερο στον τουρκικό ιστό που φέρει το όνομα «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία». Αυτό που οι ηγέτες μας σήμερα παρουσιάζουν είτε ως «πατριωτικό ρεαλισμό», είτε ως «επανένωση» είναι στην πραγματικότητα η νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής που επέβαλε στο νησί μας η Τουρκία και η άνευ όρων παράδοση του ελεύθερου τμήματος της Κύπρου στην Τουρκία. Η εμμονή τους να δια-λύσουν το Κυπριακό με βάσει της διζωνικής, όχι μόνο δεν έλυσε το εθνικό μας πρόβλημα αλλά το διαιώνισε και εδραίωσε την κατοχή στην Κύπρο.

Επομένως, δεν μπορεί να αποτελεί σωτηρία της Κύπρου η διζωνική μια ρατσιστική και αντιδημοκρατική λύση που θα επιφέρει ένα νέο καθεστώς απαρτχάιντ στην Κύπρο. Μοναδική οδός είναι η λύση απελευθέρωσης. Μια λύση που δεν πρέπει να θεωρείται σύνθημα αλλά η πλήρης εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών στο νησί μας. Μόνο έτσι θα αποκατασταθεί η δικαιοσύνη και η Τουρκία θα υποχρεωθεί να πληρώσει για τα εγκλήματα που διαπράττει επί 38 έτη. Παράλληλη είναι η μοναδική λύση που θα εξασφαλίσει την εθνική μας επιβίωση στην ίδια μας την πατρίδα.

Στο δύσκολο αγώνα προς την Απελευθέρωση, μεγαλύτερο και δυσκολότερο εμπόδιο και ισχυρό όπλο των Τούρκων αλλά και των ομοσπονδιακών ομοϊδεατών τους αποτελεί η λήθη. Ασπίδα μας, λοιπόν στη λήθη των εγκλημάτων των Τούρκων και της υπόδουλης Κύπρου είναι η μνήμη. Γι’αυτό καθήκον όλων μας πρέπει να είναι η συμμετοχή στην μεγάλη αντικατοχική πορεία που διοργανώνει ο ΕΦΑΕΦΠ(Δράσις ΚΕΣ, ΠΕΟΦ, Α.Φ. ΕΠΑΛξη, ΑΦΣΚ Φλόγα, ΑΦΚ Τόλμη και Α.Φ.Κ. Ασπίς Ηρακλείου ) σε συνεργασία με το Μέτωπο ΚΦΗΒ, την ΑΦΚ Νίκη και την ΑΚΜ ΕΦΕΝ την Παρασκευή, 20 Ιουλίου η οποία θα ξεκινήσει στις 1830 το απόγευμα από το Debenhams στη Λ. Μακαρίου και θα καταλήξει στο τέλος της οδού Λήδρας όπου και θα πραγματοποιηθεί αντικατοχική εκδήλωση.

Γραφείο Τύπου Ενιαίου Φορέα Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία

23 Ιανουαρίου 2012

Screen shot 2010-07-23 at 6.18.44 PM

Για πρώτη φορά στα χρονικά, με πρωτοβουλία της Κίνησης για Ελευθερία και Δικαιοσύνη στην Κύπρο, τέθηκε θέμα νομικής πτυχής στους χειρισμούς όχι μόνον του νύν συνομιλητή για το κυπριακό, Δημήτρη Χριστόφια, αλλά και για τους απερχόμενους. Αξιοσημείωτο δε είναι ότι, τυχών δικαίωση στο δικαστήριο, θα δεσμεύει και τους επερχόμενους. Όπως διαφάνηκε, οι υποχωρήσεις που προβαίνει η κυβέρνηση δεν είναι μόνο υπερβολικές και προσβλητικές προς τον ελληνισμό αλλά και παράνομες.

Αφού θέλουν να μας πείσουν ότι ζούμε σε μια ευνομούμενη πολιτεία που καταπολεμάτε το άδικο και ο ρατσισμός, τότε οι ένοχοι οφείλουν να οδηγηθούν στο δικαστήριο και να τιμωρηθούν αναλόγως. Δεν ξεχνάμε φυσικά τα δύο άλλα περιστατικά που γέννησε το σαθρό σύστημα της κυπριακής αναξιοκρατίας ( πτώση αεροπλάνου της εταιρείας Ήλιος, έκρηξη στο Μαρί) που οι υπαίτιοι αρνούνται κατηγορηματικά οποιαδήποτε ανάμειξη, δεν δείχνουν σημάδια ευθιξίας με την παραίτηση τους και φυσικά με την ανοχή της κυβέρνησης και του Γενικού Εισαγγελέα. Ήρθε η ώρα οι πολίτες να πάρουν πρωτοβουλία και να καταγγείλουν, τις κινήσεις αυτών που κρατούν το μέλλον μας στα χέρια τους, δικαστικώς αφού προωθού την κοινωνική και εθνική ανισότητα με μια λύση Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας αλλά και την παρανομία γενικότερα.

Όπως έγινε κατανοητό από τον δικηγόρο Λουκή Λουκαίδη, πρώην Β. Εισαγγελέα και δικαστή του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, οι εν λόγω χειρισμοί παραβαίνουν Διεθνείς Συνθήκες Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συγκεκριμένες πρόνοιες μιας τέτοιας λύσης όπως η εκ περιτροπής προεδρία, η σταθμισμένη ψήφος, η παραμονή εποίκων και ο γεωγραφικός διαχωρισμός εναντιώνονται επίσης στην απαγόρευση φυλετικών διακρίσεων ή διακρίσεων σε σχέση με πολιτικά και άλλα ανθρώπινα δικαιώματα που απαγορεύονται από τη Διεθνή Σύμβαση την Αφορώσαν εις την Εξάλειψη Πάσης μορφής Φυλετικής Διακρίσεως και τον Κυρωτικό Νόμο 12 του 1967, από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ιδιαίτερα από το Πρωτόκολλο 12 της Σύμβασης και από το Σύμφωνο για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα, άρθρα 25 και 26 καθώς και με το δικαίωμα ιδιοκτησίας όπως κατοχυρώνεται στην πιο πάνω Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη Σύμβαση της Γενεύης του 1949 όπως ο ίδιος σαφέστατα ανέφερε.

Τραγική ειρωνεία είναι το γεγονός ότι όλα αυτά αντιβαίνουν και στις αρχές που η ΕΔΟΝ και λοιποί οργανισμοί καπηλεύονται και με σθένος «προωθούν». Αρχές οι οποίες μιλούν για ελευθερίες, ισότητα και αλληλεγγύη. Δυστυχώς όμως οι παραπάνω κύριοι ξέχασαν ποιοι είναι οι χαμένοι της υπόθεσης. Ξέχασαν ότι εδώ και 38 ολόκληρα χρόνια ο κυπριακός ελληνισμός υποφέρει τα πάνδεινα, στερείτε των δικαιωμάτων της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης καθώς και των οικονομικών και θρησκευτικών κεκτημένων που με αγώνες κερδηθήκαν. Ξέχασαν τους χιλιάδες νεκρούς και αγνοούμενους, την προσφυγιά και το δικαίωμα ενός λαού να αγωνιστεί για την ελευθερία του και την αυτοδιάθεσή του. Έχουμε να κάνουμε με κατακτητές και όχι με αδερφούς. Τίθεται θέμα φιλότιμου και επιβράβευσης των αγώνων που δώσαμε σαν Έλληνες και εμπνευστές αυτών των ιδεωδών.

Ως ΕΦΑΕΠΦ, δεν θα μπορούσαμε να λείψουμε από την αγωγή για προάσπιση των δικαιωμάτων μας και της ελληνικότητας της νήσου. Δηλώνουμε ξανά παρόν στον αγώνα για απελευθέρωση και ένωση με την μητέρα Ελλάδα. Δεν δεχόμαστε οποιονδήποτε παραγκωνισμό των Ελλήνων κάτοικων της Κύπρου και αναμένουμε την απόφαση του δικαστηρίου που να απαγορεύει σε επικίνδυνα άτομα, με ηττοπαθείς τάσεις και την «πολιτική του καλού παιδιού» που αποδείχτηκε ουτοπική και αντισυνταγματική, να χειρίζονται τέτοια σημαντικά θέματα.


7 Ιανουαρίου 2012

402747_342356635775285_100000028552908_1428117_1078602214_n

Με απόλυτη επιτυχία διεξήχθη η πολιτική εκδήλωση τoυ Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π και του Μετώπου Κ.Φ.Η.Β «AOZ – Ενέργεια και Στρατηγική» την Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012 στις 19:30 στην Δημοσιογραφική Εστία (Λεωφόρος ΡΙΚ 12, Αγλαντζιά).

Η προσέλευση του κόσμου ήταν αρκετά μεγάλη ενώ οι τρεις ομιλητές Χριστόδουλος Γιαλλουρίδης (Καθηγητής Διεθνούς πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο), Γιάννος Χαραλαμπίδης (Δρ. Διεθνών Σχέσεων), Νικόλας Ιωαννίδης (Νομικός) ανέπτυξαν τα θέματα τους με απόλυτη επιτυχία και σωστή ενημέρωση προς το κοινό.

Στόχος είναι μέσα από αυτές τις εκδηλώσεις είναι η ενημέρωση, η αφύπνιση και ο προβληματισμός των παρευρισκομένων με μόνο σκοπό και στόχο να μπορέσουμε πιο δυναμικά και με περισσότερες γνώσεις να συνεχίσουμε των αγώνα μας μέχρι την τελική μέρα της δικαίωσης!

Αναλυτικό Φωτορεπορτάζ εδώ

Κατηγορίες: χωρίς κατηγορία