Ο Τάσος και Σολωμός αψηφώντας τον θάνατο, χωρίς να σκεφτούν την προσωπική τους ζωή, αγωνιώντας παρά μόνο για την πατρίδα, όρμιξαν στην ματωμένη “ρωγμή” του οδοφράγματος κατοχής σαν νέοι Μάτσηδες σαν νέοι Λεωνίδες γιατί μέσα τους δεν άντεχαν την αδικία και την καταπίεση. Η πορεία ξεκίνησε από το Βερολίνο και είχε προορισμό την Κερύνεια με μοτοσυκλετιστές από όλη την Ευρώπη. Σε κάθε σημείο της πορεία τους γινόταν διαφώτιση για την εισβολή και κατοχή της νήσου μας από τους Τούρκους. Μετά από ακύρωση της αντικατοχικής με πιέσεις από τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη οι διαδηλωτές ήσαν εκτός ελέγχου και με δίψα για λευτεριά κατευθύνθηκαν μαζικά προς τα οδοφράγματα.
Εκεί ο Τάσος Ισαάκ στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο συναγωνιστή του, τον οποίο κτυπούσαν οι Γκρίζοι Λύκοι, ψευδοαστυνομικοί και Τούρκοι της Κύπρου, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι Τούρκοι και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες και ρόπαλα, ενώ μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Μετά από λίγο ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφηνε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα μακριά από την αγαπημένη του Αμμόχωστο. Μετά την κηδεία του Τάσου Ισαακ στις 14 Αυγούστου ο ξάδελφος του Σολωμός Σολωμού οργισμένος κατευθύνθηκε με άλλες ομάδες διαδηλωτών προς το οδόφραγμα για να αφήσουν εκεί λουλούδια στον τόπο θυσία του Τάσου. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε από μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τα χέρια των κυονόκρανων, πέρασε στην «νεκρή ζώνη» κι ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει τη σημαία της ντροπής, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό.
14 χρόνια μετά παραμένουν άσβηστοι οι φλογεροί εκείνοι αγωνιστές στην καρδιά κάθε Έλληνα που πονάει για την πατρίδα του.
Φωτορεπορτάζ
Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π και η Α.Κ.Μ Ε.Φ.Ε.Ν συνδιοργανώνουν με τις οικογένειες των ηρωωμαρτύρων μας το ετήσιο μνημόσυνο των ηρώων Σολωμού Σολωμού και Τάσου Ισαακ οι οποίοι έπεσαν θύματα από την τουρκική βαρβαρότητα τον Αύγουστο του 1996. 14 χρόνια μετά παραμένουν άσβηστοι οι φλογεροί εκείνοι αγωνιστές στην καρδιά κάθε Έλληνα που πονάει για την πατρίδα του.
Ο Τάσος και Σολωμός αψηφώντας τον θάνατο, χωρίς να σκεφτούν την προσωπική τους ζωή, αγωνιώντας παρά μόνο για την πατρίδα, όρμιξαν στην ματωμένη “ρωγμή” του οδοφράγματος κατοχής σαν νέοι Μάτσηδες σαν νέοι Λεωνίδες γιατί μέσα τους δεν άντεχαν την αδικία και την καταπίεση. Η πορεία ξεκίνησε από το Βερολίνο και είχε προορισμό την Κερύνεια με μοτοσυκλετιστές από όλη την Ευρώπη. Σε κάθε σημείο της πορεία τους γινόταν διαφώτιση για την εισβολή και κατοχή της νήσου μας από τους Τούρκους. Μετά από ακύρωση της αντικατοχικής με πιέσεις από τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη οι διαδηλωτές ήσαν εκτός ελέγχου και με δίψα για λευτεριά κατευθύνθηκαν μαζικά προς τα οδοφράγματα. Εκεί ο Τάσος Ισαάκ στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο συναγωνιστή του, τον οποίο κτυπούσαν οι Γκρίζοι Λύκοι, ψευδοαστυνομικοί και Τούρκοι της Κύπρου, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα.
Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι Τούρκοι και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες και ρόπαλα, ενώ μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Μετά από λίγο ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφηνε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα μακριά από την αγαπημένη του Αμμόχωστο. Μετά την κηδεία του Τάσου Ισαακ στις 14 Αυγούστου ο ξάδελφος του Σολωμός Σολωμού οργισμένος κατευθύνθηκε με άλλες ομάδες διαδηλωτών προς το οδόφραγμα για να αφήσουν εκεί λουλούδια στον τόπο θυσία του Τάσου. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε από μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τα χέρια των κυονόκρανων, πέρασε στην «νεκρή ζώνη» κι ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει τη σημαία της ντροπής, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό.
Ο ΕΦΑΕΦΠ και η ΕΦΕΝ καλούν όλους του Έλληνες που διψούν για λευτεριά της Κύπρου μας,δεν συμβιβάζονται με την κατοχή και δεν εφυσηχάζονται μπροστά στους πολιτικούς μας που αυτοσκοπός τους πλέον είναι η εξουσία, να παρευρεθούν στο μνημόσυνο των δύο ηρωωμαρτύρων μας στις 8 Αυγούστου στον Ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι. Στο τέλος του μνημοσύνου θα γίνει πορεία προς στο κοιμητήριο των ηρώων μας. “γιατί οι ήρωες δεν πεθαίνουν αλλά αθάνατοι μένουν” .
Σημεία προσυγκέντρωσης-Πληροφορίες:
- Λευκωσία,σωματείο ΑΠΟΕΛ (Χίλτον Λευκωσίας),ώρα 07:00 π.μ.,Μιχάλης 99914208
- Λάρνακα, κυκλικός κόμβος ριζοελιάς, ώρα 07:45 π.μ., Πέτρος 96800790
- Λεμεσός,Μπροστά από το Τσίρειο Στάδιο, ώρα 07:00 π.μ., Λάζαρος 99920123
- Πάφος, έξοδος προς Λεμεσό, ώρα 06:00 π.μ., Xρίστος 96424700
- Παραλίμνι, Ιωσήφ 97614595
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ
36 χρόνια μετά την μαύρη εκείνη μέρα της βάρβαρης τούρκικης εισβολής ο ΕΦΑΕΦΠ για ακόμα μια χρονιά διοργάνωσε την καθιερωμένη συμβολική πορεία προς το οδόφραγμα κατοχής: Λήδρα πάλας.
Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία ελευθερίας και είχε κατάληξη στο οδόφραγμα «Λήδρα Πάλας» όπου εκεί υπήρχε εκδήλωση με συνδιοργανωτές προσφυγικά σωματεία και άλλες φοιτητικές παρατάξεις.
Κρατώντας πανό όπως «1974 Δεν ξεχνώ και αγωνίζομαι» και με αντικατοχικά συνθήματα υπενθυμήσαμε σε όλους, πολιτικούς και κατοχικούς, ότι οι νέοι της Κύπρου αν και 36 χρόνια μετά δεν ξέχασαν και ούτε θα ξεχάσουν την εισβολή και τα βάσανα που υπέστει ο λαός μας από την τουρκική βαρβαρότητα.
Επίσης δείξαμε για ακόμη μια φορά ότι η διαφωνία για την βάση λύσης του κυπριακού είναι μεγάλη και στείλαμε μήνυμα ότι θα πρέπει οι κυβερνώντες και λοιποί πολιτικοί να σκέφτονται διπλά όταν αποφασίζουν πιο θα είναι το μέλλον αυτού του λαού. Στόχος και σκοπός της εκδήλωσης ήταν να περάσει μήνυμα ότι ο ΕΦΑΕΦΠ και ο αντιομοσπονδιακός χώρος ζητάει κατοχύρωση των δικαιωμάτων των νόμιμων κατοίκων του νησιού και την οριστική απαλλαγή της κατοχής της νήσου μας από τον τούρκικο κατοχικό στρατό.
Τέλος θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους για την άψογη συμπεριφορά και την καλά οργανωμένη εκδήλωση και ανανεώνουμε την αντικατοχική μας διαδήλωση στις 8 Αυγούστου στο μνημόσυνο του Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού.
Εκ μέρους του Δ.Σ. του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π.
www.efaefp.net – efaefp1987@gmail.com
Φωτορεπορτάζ από τις εκδηλώσεις και την πορεία
Χαιρετισμός από τον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π
Με επιτυχία έληξε το 45ο Πανελλήνιο Συνέδριο του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π το Σάββατο 17 Ιουλίου στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Συναγωνιστές και συναγωνίστριες έδωσαν το παρόν τους αποδεικνύοντας πως ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π παραμένει ενωμένος και συσπειρωμένος στον αγώνα για απελευθέρωση της Πατρίδας μας και αυτονόμηση του φοιτητικού κινήματος. Το νέο Δ.Σ. του Φορέα είναι το εξής:
Πρόεδρος: Κυριάκος Χρίστου
Αντιπρόεδρος: Φανή Χατζηκώστα
Εκπρόσωπος τύπου: Σιλουανός Νικολάου
Μέλος: Κυριάκος Παύλου
Ενημέρωση για αντικατοχική:
Σημεία προσυγκέντρωσης για την αντικατοχική στις 20 Ιουλίου
- Λάρνακα, κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς, ώρα 17:00, Πέτρος 96800790
- Λεμεσός, κυκλικός κόμβος Γερμασόγειας, ώρα 16:30, Λάζαρος 99920123
- Πάφος, έξοδος προς Λεμεσό, ώρα 16:15, Xρίστος 96424700
- Παραλίμνι, ώρα 16:15, Ιωσήφ 97614595
Ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π διοργανώνει το Σάββατο 17 Ιουλίου το 45ο Πανελλήνιο Συνέδριο του φορέα. Η συμμετοχή όλων μας είναι απαραίτητη. Για πληροφορίες στην ιστοσελίδα του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π και στους υπεύθυνους των παρατάξεων που συμμετέχουν στο φορέα.
Πανεπιστήμιο Κύπρου
Σάββατο 17 Ιουνίου
Ώρα: 15:00
Για μια Κύπρο Ελεύθερη Ελληνική
Για ένα αυτόνομο φοιτητικό Κίνημα
ΕΝΩΜΕΝΟΙ – ΙΣΧΥΡΟΙ – ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ
Ο Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων (Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π.) που αποτελείται από το ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. Αθήνας, Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, Α.Φ. ΈΠΑΛξη Παν. Κύπρου, Α.Φ.Σ.Κ Φλόγα Πάτρας και η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών Εθνική Φωνή Ελληνόψυχων Νέων (Ε.Φ.Ε.Ν.) σας προσκαλούν στην καθιερωμένη αντικατοχική-αντιομοσπονδιακή πορεία που διοργανώνουν κάθε χρόνο ανήμερα της μαύρης επετείου της Παράνομης Τούρκικης Εισβολής.
Ως κύριοι διοργανωτές της αντικατοχικής πορείας απευθύνουμε κάλεσμα στους απανταχού πατριώτες. Σε εσένα που Δεν Ξέχασες και αντιστέκεσαι. Άς ενώσουμε τις φωνές μας, ας διαδηλώσουμε για άλλη μια φορά ενάντια στον παράνομο Τούρκο εισβολέα διεκδικώντας για τριακοστή έκτη φορά το δικαίωμα όλων μας, για μια Kύπρο Ελεύθερη , Ελληνική , απαλλαγμένη από κατοχικά στρατεύματα, με τους πολίτες της να απολαύουν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Φέτος είναι η χρονιά που ο πατέρας Πενταδάκτυλος θα ακούσει δυνατά: »Κάτω τα χέρια ομοσπονδιακοί, η Κύπρος είναι Ελληνική».
Αφετηρία η πλατεία Ελευθερίας ώρα 17:30 και κατάληξη στο σημείο-σύμβολο της Κατοχής,το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας. Φορούμε μαύρη φανέλα ως ένδειξη πένθους.
To πάνω δελτίο τύπου εκδόθηκε από την Ανεξάρτητη Φοιτητική ΕΠΑΛξη του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ως Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π δηλώνουμε με τη σειρά μας τον αποτροπιασμό μας για την εν λόγο πράξη και την καταδικάζουμε παράφορα:
H εν λόγω φωτογραφία δεν έχει βγει ούτε στην Τουρκία, ούτε στην κατεχόμενη πατρίδα μας αλλά στο Παν. Κύπρου…
Με αισθήματα θυμού, αποτροπιασμού αλλά και λύπης για την κατάντια μας πληροφορηθήκαμε εχθές αργά το βράδυ πως στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και συγκεκριμένα έξω από το κτήριο των αθλητικών εγκαταστάσεων στην Πανεπιστημιούπολη, κυματίζει δίπλα από άλλες σημαίες και η Τούρκικη σημαία.
Πραγματικά δεν μπορούμε να βρούμε κάποια λογική εξήγηση για την ύπαρξη της σημαίας στο πανεπιστήμιο σε απόσταση 1 km από τουρκοκρατούμενη περιοχή. Με λάβαρο αυτή τη σημαία έγινε η απόβαση στη Κερύνεια, η κατάληψη του 35% της πατρίδας μας, οι βίαιες σφαγές και ο εκτοπισμός πέραν των 200 000 πολιτών. Αν είναι ποτέ δυνατό να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στις ελεύθερες περιοχές και ιδίως στο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του τόπου, το Παν. Κύπρου.
Ως Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη θα θέσουμε το θέμα στις αρχές του Πανεπιστημίου ζητώντας επιτακτικά την υποστολή της εν λόγω σημαίας υπενθυμίζοντας του κάτι το οποίο ίσως έχουν ξεχάσει: βρισκόμαστε σε μια κατεχόμενη πατρίδα την οποία κατακρατούν στρατιώτες και πολιτικοί που ορκίζονται στην εν λόγω σημαία.
Άρθρα για το εν λόγο θέμα στα Μ.Μ.Ε:
36 χρόνια μετά: οι φοιτητές της ΠΕΟΦ ευχαριστούνε τους Ελλαδίτες Βετεράνους της Κύπρου για
την αυτοθυσία τους στην Τουρκική Εισβολή του 1974.
Για μία ακόμη φορά η ΠΕΟΦ (Παγκύπρια ενιαία Οργάνωση Φοιτητών) έδειξε την ανωτερότητα και το ήθος της. 36 χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή οι Κύπριοι φοιτητές της Θεσσαλονίκης ευχαρίστησαν τους Ελλαδίτες Βετεράνους που πολέμησαν το 1974. Την Τετάρτη 26 Μαϊου 2010 σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη η ΠΕΟΦ τίμησε τον πρόεδρο των «Βετεράνων Κύπρου 1974″ κ. Νικόλαο Αργυρόπουλο και στο πρόσωπό του όλους τους Ελλαδίτες μαχητές που βρέθηκαν στην Κύπρο το 1974 τόσο αυτούς που επέζησαν, όσο και αυτούς που είναι ακόμη αγνοούμενοι αλλά και αυτούς που έπεσαν στο πεδίο της μάχης αντιστεκόμενοι στην τουρκική εισβολή.
Η ομιλία του κ.Αργυρόπουλου ειλικρινά συγκλόνισε και έκανε τις καρδιές όλων να ραγίσουν. Δεκάδες τα περιστατικά στις μάχες όπου οι Ελλαδίτες στρατιώτες και αξιωματικοί, αδιαφορώντας πολλές φορές για τις προδοτικές εντολές των ανωτέρων τους για «εκεχειρία» (εκεχειρία που συστηματικά παραβίαζαν οι Τούρκοι για να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο) αντέδρασαν με τις λιγοστές τους δυνάμεις και με αυτοθυσία στάθηκαν ανάχωμα στην εισβολή του Αττίλα.
Είναι δυνατόν 36 χρόνια μετά να υπάρχουν ακόμη αιχμάλωτοι πολέμου; Πως είναι δυνατόν να ξεχνάμε τα παιδιά μας και να αδιαφορούμε για αυτά εν ονόματι της υποτιθέμενης καλής γειτονίας με τους Τούρκους; Ακούγοντας την ομιλία του κ.Αργυρόπουλου «μεταλάβαμε» από την καρδιά και την ψυχή ενός πολεμιστή, από μία καρδιά που χτυπάει με τα ιδανικά της φυλής μας, το Χριστό και την Ελλάδα.
Εφαρμογή της αυτοδιάθεσης του λαού.
«Σας εξορκίζω να παραμείνετε πιστοί εις τον Θεόν και την Ελλάδα και να συνεχίσετε αγωνιζόμενοι όλοι ψυχή και δυνάμει διά την Ελευθερία, με μοναδικό και αναλλοίωτο σύνθημα: Την Ένωση και μόνον την Ένωση», Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Β΄ (15/01/1950)
Κατά το δημοψήφισμα του Ιανουαρίου 1950, το 95,7% του Ελληνισμού της Κύπρου προσήλθε στους ναούς όπου είχαν τοποθετηθεί οι σχετικοί τόμοι και προσυπέγραψε. Το 4,3% δεν επεθύμησε να προσυπογράψει. Ήταν κυρίως κυβερνητικοί υπάλληλοι που φοβήθηκαν τις συνέπειες των κατασταλτικών μηχανισμών της αποικιοκρατίας.
Το Κυπριακό αποτελεί πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και ζήτημα καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων(εκτοπισμός 200.000 Ελληνοκυπρίων από τις εστίες τους, διάπραξη του διεθνούς εγκλήματος του εποικισμού, παραβίαση των δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων, μη εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, μη εφαρμογή των τριών βασικών ελευθεριών – διακίνησης, εγκατάστασης, ιδιοκτησίας) από ένα ξένο κράτος – μέλος του ΟΗΕ, την Τουρκία. Αν και δεν αποτελεί ζήτημα πολιτειακής συμβίωσης δύο ανεξάρτητων και ίσων «κοινοτήτων» η διαρκής εμμονή της Ελληνικής και ελληνοκυπριακής πλευράς στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία τα τελευταία 35 χρόνια, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής και οδηγεί σε συνεχείς διολισθήσεις με απόληξη δυσμενή σχέδια ομοσπονδίας με πιο πρόσφατο το σχέδιο Ανάν.
| Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ | Κ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Αυγ | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||
