24 Μαρτίου 2013

Δελτίο τύπου Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Η 25η Μαρτίου αποτελεί διπλή γιορτή, Θρησκευτική και Εθνική, για τον Ορθόδοξο Ελληνισμό. Η ημέρα έναρξης της Επανάστασης δεν ορίστηκε τυχαία, μιας και η 25η Μαρτίου είναι ημέρα εορτής του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Η ένοπλη εξέγερση των Ελλήνων απέναντι στην ισχυρή Οθωμανική αυτοκρατορία που τους είχε υπόδουλους για 400 χρόνια, με σύνθημα «Ελευθερία ή Θάνατος», είχε ως σκοπό τη δημιουργία ανεξάρτητου εθνικού κράτους. Στα μέσα Μαρτίου του 1821 είχαν ήδη σημειωθεί σποραδικά επεισόδια εναντίων των Οθωμανών όπως στα Καλάβρυτα, στη Μάνη, στην Καλαμάτα, στην Πάτρα και γενικά στη Πελοπόννησο.

Η επίσημη έναρξη δόθηκε σηκώνοντας ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός το λάβαρο της επανάστασης στην μονή Μεγίστης Λαύρας στα Καλάβρυτα στις 25 του Μάρτη. Με σωστή στρατηγική, η επανάσταση για να πετύχει ένα δυναμικό χτύπημα από στεριά και από θάλασσα, ξεκίνησε στο νότιο κομμάτι του ελλαδικού χώρου όπου υπήρχαν εμπειροπόλεμοι άνδρες και πλούσια ναυτική δύναμη.

Η επανάσταση τον Απρίλιο απλώθηκε στις Σπέτσες, στα Ψαρά, στην Ύδρα, στην Κάσο, στη Μύκονο, στην Αττική. Στους επόμενους μήνες η επανάσταση απλώθηκε και στις υπόλοιπες περιοχές. Έτσι, μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες, υπογράφτηκε συνθήκη στις 22 Ιανουαρίου του 1830 από την Αγγλία, τη Γαλλία και την Ρωσία που αναγνωριζόταν το Ελληνικό κράτος.

Έχουμε χρέος να θυμόμαστε τους αγώνες των προγόνων μας. Πρέπει να μην ξεχνάμε ότι δεν κερδίζει πάντα το λογικό, οι υπόδουλοι έλληνες ξεσηκώθηκαν σε μια πανίσχυρη Οθωμανική Αυτοκρατορία και πέτυχαν την Δημιουργία του Ελληνικού Κράτους. Είχαμε υπόδουλους προγόνους που τόλμησαν να θυσιάσουν την ίδια τους τη ζωή για το εθνικό συμφέρον, πράγμα που σήμερα οι πολιτικοί μας αγνοούν. Ο λαός πρέπει να ξεσηκωθεί και να διεκδικήσει ένα καλύτερο αύριο, για να φανούμε στο ελάχιστο αντάξιοι στους ήρωες προγόνους μας.

Γραφείο Τύπου Π.Ε.Ο.Φ


20 Μαρτίου 2013

Μετά από χρόνια καταπίεσης και συνεχούς οικονομικού πολέμου από τον πανίσχυρο Γολιάθ του Ευρωπαϊκού Βορρά, ο Μεσογειακός νότος και δη ο Ελληνισμός, ορθώνει το ανάστημά του λέγοντας για πρώτη φορά το δικό του ΟΧΙ. Η Κυπριακή Βουλή απέρριψε το νομοσχέδιο που επέβαλε μέσω της Κυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη του 4ο Οικονομικό Ράιχ της Μέρκελ. Με 36 ψήφους κατά, οι βουλευτές εισάκουσαν την οργή του κόσμου και υπακούοντας την ως ιερή εντολή δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς των επίδοξων δυναστών μας.


O Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων δεν διακατέχεται από εμπάθεια και μνησικακίες και θεωρεί υποχρέωσή της να συγχαρεί τους βουλευτές που απέρριψαν τους εκβιασμούς και δεν άκουσαν τις γνωστές γαλάζιες Κασσάνδρες που για ακόμη μια φορά έβλεπαν μικρασιατικές καταστροφές στον ορίζοντα. Σε μια σπάνια σύμπνοια δυνάμεων, οι συγκεκριμένοι βουλευτές στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και έπραξαν το αυτονόητο και το αξιοπρεπές που αρμόζει στους πολίτες που τους ανέδειξαν.


Παράλληλα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ένοχη αποχή των βουλευτών του ΔΗΣΥ. Σε μια ακόμη επίδειξη στρουθοκαμηλισμού, στάθηκαν απόντες από την μεγάλη απόφαση που πήραν οι συνάδελφοί τους ακολουθώντας το δρόμο της αποχής και της ευθυνοφοβίας. Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά πως η αποχή τους ένα πράγμα θέλει να αποσιωπήσει, έστω και αποτυχημένα: Τον διαχρονικό ενδοτισμό τους στις απαιτήσεις των ξένων. Ο ίδιος ο Αβέρωφ Νεοφύτου μίλησε στο Βήμα της Βουλής πως δεν θα παραδώσουν τα όπλα και δεν θα υψώσουν λευκή σημαία. Για να το πράξετε όμως αυτό κύριε Νεοφύτου πρέπει πρώτα να πάρετε τα όπλα και να σηκώσετε αγωνιστική σημαία. Η μόνη σημαία που σας διέπει είναι αυτή του εθνικού ξεπουλήματος που προσπαθήσατε να επιφέρετε το 2004 με το σχέδιο Ανάν.

Αυτή η σημαντική απόφαση της Κυπριακής Βουλής δεν πρέπει να μας εφησυχάζει. Κερδίσαμε μια μάχη, αλλά ο ανηλεής οικονομικός πόλεμος που δεχόμαστε δεν παύει. Ιδιαίτερα όταν οι ένοχοι παραμένουν ατιμώρητοι και συνεχίζουν χωρίς αιδώ να λυμαίνονται χρήματα και να επιβαρύνουν την ήδη σοβαρή κατάσταση. Οφείλουμε σε αυτές τις δύσκολες ώρες να είμαστε ενωμένοι ως ένα Έθνος, μακριά από τις κομματικές παρωπίδες που σπέρνουν τη διχόνοια για να παλέψουμε για πλήρη ανατροπή της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία έχουμε περιέλθει. Ελπίζουμε πως γύρω από αυτό το ηρωικό ΟΧΙ, θα συσπειρωθεί και ο ηπειρωτικός Ελληνισμός που έχει ζήσει πολύ πιο δύσκολες συνθήκες από εμάς, αλλά και ο υπόλοιπος Νότος, έτσι ώστε να διεκδικήσουμε τα δίκαιά μας σε ένα οργανισμό που δεν μπήκαμε ως υποτελείς, αλλά ως ισότιμα μέλη με τους εταίρους μας. Ας εκμεταλλευτούμε αυτή τη νίκη στο έπακρο για να ξαναφέρουμε την Κύπρο μας και τον Ελληνισμό στο δρόμο της εθνικής και οικονομικής προόδου.


Γραφείο Τύπου ΕΦΑΕΦΠ


16 Μαρτίου 2013

Δελτίο τύπου Ανεξάρτητης Φοιτητικής ΈΠΑΛξης Πανεπιστημίου Κύπρου, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Τη μέρα που ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα των εκλογών πολλοί ήταν εκείνοι που πανηγύριζαν και νόμιζαν ότι «το κύρος του Αναστασιάδη κι οι γνωριμίες του στην Ευρώπη θα μας σώσουν». Εμείς φωνάζαμε από πριν: ΟΧΙ στον κόκκινο Χριστόφια – ΟΧΙ και στον μπλε Χριστόφια! Και γράφαμε ότι εκείνοι που συνάχτηκαν να πανηγυρίσουν στο «Ελευθερία» θα κλαιν μετά με μαύρο δάκρυ αλλά δυστυχώς οι επιλογές τους θα μας επηρεάσουν όλους. Εσείς τον ψηφίσατε, όλοι θα τρέχουμε!

Δεν άργησε πολύ η κυβέρνηση να μας επιβεβαιώσει. Αφού μας διαβεβαίωσαν πάμπολλες φορές ότι «το κούρεμα των καταθέσεων είναι ανόητη απόφαση» χαράματα μάθαμε τα ωραία τους! Τόση είναι η αξιοπιστία τους. Αυτό εννοούσαν όταν μας έλεγαν ότι «η κρίση θέλει ηγέτη».

Υπεύθυνοι δεν είναι μόνο αυτοί πάντως που θέλουν να τσακίσουν την οικονομία μας και να μας παραδώσουν στις ευρωπαϊκές ορέξεις. Υπεύθυνοι είναι ΟΛΟΙ τους! Υπεύθυνοι είναι ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΑΓΕΡΜΙΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΗΚΟΪΚΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΕΛΙΚΟΙ και ολοι οι ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΙ! Γιατί όλοι μαζί έβγαλαν τον Αναστασιάδη. Το ΑΚΕΛ του έστρωσε τον δρόμο, το ΑΚΕΛ έκανε επιλογή ήττας στις εκλογές προκειμένου να βγει ο Αναστασιάδης για να συνεχιστεί η διζωνική πολιτική τους αλλά αυτοί να κάτσουν αντιπολίτευση για να μαζέψουν τα σπασμένα τους. Γι’ αυτό λέμε ότι αν δεν υπήρχε ο κόκκινος Χριστόφιας δεν θα ερχόταν ποτέ ο μπλε Χριστόφιας σαν σωτήρας! Προπαντώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το ΑΚΕΛ, που θα αρχίσει την αντικαπιταλιστική του ρητορεία ήταν αυτό που κάλεσε τα όργανα της Νέας Παγκόσμια Τάξης να μας φέρουν το μνημόνιο!

Συμφοιτητές,

Όπως τους ψηφίσατε στις 17 και στις 24 του Φεβράρη, όπως πανηγυρίζατε στην Πινδάρου στην Εζεκια Παπαϊωάννου και στο Ελευθέρια έτσι θα πράξετε και τώρα στη μικρογραφία της κοινωνίας, στις εκλογές του Πανεπιστημίου Κύπρου; Όντας θύματα της μικροπολιτικής και της αμάθειας οι μεν ακελικοί με την αντικαπιταλιστική μάσκα και τα φανελάκια του Τσε Γκεβάρα, δήθεν αντιεξουσιαστές μετά απο δεκάχρονη παραμονή στην εξουσία και στα κέντρα αποφάσεων του κράτους ανδρεικέλου που ζούμε. Οι δε συναγερμικοί παρασυρόμενοι από τον λαοπλάνο σημερινό Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας θιασώτη του σχεδίου ανάν και επιστήθιο φίλο των τραπεζιτών-ληστών του ευρωπαικού λαΐκού κόμματος. Όλοι συνεπικουρούμενοι από τις άβουλες μαριονέτες του ΔΗΚΟ που η μόνη τους έγνοια είναι οι καρέκλες της εξουσίας. Όλοι, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο είναι συνυπαίτιοι, ακόμα και η ΕΔΕΚ που ενδύθηκε τον μανδύα του πατριωτισμού τελευταίως ενώ αποτελεί κομμάτι του σάπιου συστήματος του ενδοτισμού και των υποχωρήσεων τόσων χρόνων, ακόμα και το ΕΥΡΩΚΟ που δούλεψε αναφανδόν για την εκλογή Αναστασιάδη!

ΦΤΑΝΕΙ! Μας έφεραν στο πρόθυρα εξαθλίωσης. Μην τους αφήσετε άλλο. Τέρμα η ανέχεια, τέρμα ο συμβιβασμός και η ηττοπάθεια! Μην στηρίξετε το κατεστημένο του κομματικού συνονθυλεύματος που κατέστρεψε την οικονομία, την κοινωνική συνοχή, την πατρίδα μας!


14 Μαρτίου 2013

Η Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ. σας προσκαλεί στην πολιτική εκδήλωση που διοργανώνει αυτή την Πέμπτη η ώρα 20:00 στο οίκημα της παράταξης στη Ζωγράφου (Παιανίας 5-7), με τίτλο «Από τον αγώνα της ΕΟΚΑ στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία»

Ομιλητές στην εκδήλωση θα είναι οι

• Δρ. Γιάννος Χαραλαμπίδης, Δρ. Διεθνών Σχέσεων

• κ. Παναγιώτης Ήφαιστος, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Πειραιά.

Οι εξαίρετοι ομιλητές θα μας αναλύσουν πώς από τον επικό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ για ένωση, φτάσαμε στην Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία.

• Ήταν ορθός ή όχι ο αγώνας της ΕΟΚΑ;

• Υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές εκτός από την ομοσπονδία;

• Πως απαντάμε στον νεοοθωμανισμό της τουρκίας;;;

• Μπορούν Ελλάδα και Κύπρος να αναδειχθούν σε μία ενιαία περιφερική δύναμη;

• Ποιος ο ρόλος τους φυσικού αερίου;

Αυτά και άλλα πολλά ερωτήματα θα απαντηθούν, ενώ θα παρουσιαστούν βρετανικά έγγραφα που αναφέρονται στο σύστημα αρχών και αξιών της ΕΟΚΑ καθώς και η στρατηγική διάσταση του αγώνα

Στο τέλος θα γίνει ανοικτή συζήτηση.

Πέμπτη 14 Μαρτίου 2013

Ώρα: 20:00

Πληροφορίες:

2107754760

6994100350 – Κωστής


14 Μαρτίου 2013

Δελτίο τύπου ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. Αθήνας, Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

“Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί.”

Ευαγόρας Παλληκαρίδης, του Μιλτιάδη. Ο ήρωας, ποιητής, της ένωσης. Ένας 19χρόνος, νέος, τόσο ίδιος, αλλά και τόσο ξεχωριστός από τους άλλους. Τέταρτο παιδί στη σειρά της Οικογένειας Μιλτιάδη και Αφροδίτης Παλληκαρίδη, είχε άλλα τέσσερα αδέλφια. Γεννημένος στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα της Πάφου.

Φοίτησε στο δημοτικό σχολείο της Τσάδας, τελειώνοντας και τις 6 χρονιές με άριστα. Μπαίνοντας στη Νεοφύτειο Αστική Σχολή Κτήματος πολλά αρχίζουν να απασχολούν τον έφηβο Ευαγόρα. Η Κύπρος βρίσκεται σε αναβρασμό, αρχίζουν οι προετοιμασίες του ξεσηκωμού, εξελίσσεται σ” ένα λαμπρό πολυαθλητή και αναπτύσσει την ποιητική του δημιουργία και ξυπνούν μέσα του τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα τα οποία πάντα συνδυάζει με τον πόθο για την ΕΝΩΣΗ και την αγάπη για την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό της αγάπης του αυτής, οι μετέπειτα μελοποιημένοι από το Μάριο Τόκα στίχοι του, «…Την Ελλάδα αγαπώ, αλλά και σένα…»

Η δράση του για την απελευθέρωση της Κύπρου αρχίζει τον Ιούνιο του 1953 κατά τους εορτασμούς για τη στέψη της Βασίλισσας Ελισάβετ. Ο 15χρονος τότε Ευαγόρας, στη θέα της Βρετανικής σημαίας στο Ιακώβιο γυμναστήριο, αναρριχάται στον ιστό, κατεβάζει και ξεσκίζει το κουρελόπανο που του σκέπαζε τον ήλιο της Ελευθερίας. Η πράξη του αυτή, δίνει το έναυσμα για ξέσπασμα διαδηλώσεων στην Πάφο από τους μαθητές, και η Πάφος γίνεται το μόνο μέρος στην Κοινοπολιτεία που δεν εορτάζεται η στέψη της Βασίλισσας. Ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται αλλά αφήνεται ελεύθερος λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Γράφει μεταξύ άλλων στο ποίημα του για το περιστατικό αυτό:

«…. Στην Κύπρο την αθάνατη,

την Κύπρο τη γενναία

είναι καιρός να στήσουμε

Ελληνική σημαία.»

Το 1955, όταν ξέσπασε ο αγώνας, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης συμμετέχει σε όλες τις διαδηλώσεις της Άλκιμου Νεολαίας ΕΟΚΑ (ΑΝΕ). Τον Αύγουστο του 1955, σε εκδρομή του στην Ελλάδα, του δόθηκε η ευκαιρία να ενημερωθεί για τη χρήση όπλου και κατόρθωσε να φέρει μαζί του ένα περίστροφο. Σε μία από τις διαδηλώσεις που συμμετείχε, στις 17 Νοεμβρίου 1955, ο Ευαγόρας συλλαμβάνεται και οδηγείται στο δικαστήριο με την κατηγορία ότι συμμετείχε παράνομα σε οχλαγωγίες. Ο Ευαγόρας δεν παραδέχεται και η δίκη αναβάλλεται για τις 6 Δεκεμβρίου. Χρόνος αρκετός για να πάρει την απόφαση του. Μια μέρα πριν την προκαθορισμένη δίκη, μπαίνει κρυφά στο σχολείο του και αφήνει στους συμμαθητές του το αποχαιρετιστήριο του γράμμα. Την επομένη μέρα το πρωί το διαβάζουν οι συμμαθητές του:

«Παλιοί συμμαθηταί, Αυτή την ώρα κάποιος λείπει ανάμεσά σας, κάποιος που φεύγει αναζητώντας λίγο Ελεύθερο αέρα, κάποιος που μπορεί να μη τον ξαναδείτε παρά μόνο νεκρό. Μην κλάψετε στον τάφο του, Δεν κάνει να τον κλαίτε. Λίγα λουλούδια του Μαγιού σκορπάτε του στον τάφο. Του φτάνει αυτό ΜΟΝΑΧΑ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Θ΄ αφήσω αδέλφια συγγενείς, τη μάνα, τον πατέρα

μεσ΄ τα λαγκάδια πέρα και στις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας για τη Λευτεριά θα ΄χω παρέα μόνη

κατάλευκο το χιόνι, βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι αν είναι χειμωνιά, θα ΄ρθει το καλοκαίρι

Τη Λευτεριά να φέρει σε πόλεις και χωριά.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά θα πάρω μονοπάτια

να βρω τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ΄ ανεβώ, θα μπω σ΄ ενα παλάτι,

το ξέρω θαν απάτη, δεν θαν αληθινό.

Μεσ΄ το παλάτι θα γυρνώ ώσπου να βρω τον θρόνο,

βασίλισσα μια μόνο να κάθεται σ΄ αυτό.

Κόρη πανώρια θα της πω, άνοιξε τα φτερά σου

και πάρε με κοντά σου, μονάχα αυτό ζητώ.

Γειά σας παλιοί συμμαθηται. Τα τελευταία λόγια τα γράφω σήμερα για σας. Κι όποιος θελήσει για να βρει ένα χαμένο αδελφό, ένα παλιό του φίλο, ας πάρει μιαν ανηφοριά ας πάρει μονοπάτια να βρει τα σκαλοπάτια που παν στη Λευτεριά. Με την ελευθερία μαζί, μπορεί να βρει και μένα. Αν ζω, θα μ΄ βρει εκεί.

Ευαγόρας Παλληκαρίδης «

Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956 ο, Ευαγόρας συλλαμβάνεται, όταν μαζί με 2 άλλους συναγωνιστές του μετέφεραν όπλα, πυρομαχικά και τρόφιμα, και πέφτουν σε αγγλική περίπολο. Οι συναγωνιστές του αποφεύγουν τη σύλληψη, όχι όμως και ο Ευαγόρας. Στην κατοχή του είχε ένα πυροβόλο Μπρεν γρασαρισμένο και 3 γεμιστήρες γεμάτες. Ο Ευαγόρας πλέον κατηγορείτε για οπλοκατοχή και διακίνηση οπλισμού. Μεταφέρετε στη Λευκωσία και η δίκη του ορίζεται στις 25 Φεβρουαρίου. Η απόφαση της δίκης, γνωστή για τον Ευαγόρα, πολύ πριν παρθεί. Στη Δίκη του, με το Ελληνικό σθένος που τον χαρακτήριζε, δεν αφήνει περιθώρια στους δικηγόρους του να τον υπερασπιστούν και με Ελληνική περηφάνια δηλώνει στους δικαστές:

«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο. «

Την επόμενη μέρα της δίκης, οι Μαθητές του Γυμνασίου της Πάφου απέχουν από τα μαθήματα τους και στέλνουν τηλεγράφημα στον Χάρτιγκ για απονομή χάρης στον Ευαγόρα. Σύσσωμος ο κυπριακός Ελληνισμός ξεκινάει μια προσπάθεια για να σωθεί ο Παλληκαρίδης. Αρκετοί, γνωστοί και άγνωστοι πολίτες προσπαθούν να ματαιώσουν τη εκτέλεση. Τόσο ο Χάρτιγκ όσο και η Αγγλική Κυβέρνηση απορρίπτει την απονομή Χάριτος. Ο Ευαγόρας είχε προετοιμαστεί. Ήταν έτοιμος από καιρό να αποχαιρετήσει την Αλεξάνδρεια που έχανε, την πολύπαθη του Κύπρο, μα ήταν σίγουρος ότι η θυσία του δεν θα πήγαινε χαμένη. Στο τελευταίο του γράμμα γράφει:

«Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί»

Στις 12 Μαρτίου 1957 τον επισκέπτονται στις φυλακές, ο πατέρας του και άλλοι συγγενείς. Ο Ευαγόρας γαλήνιος τους πληροφορεί, πως σε δύο μέρες θ’ ανέβει τα σκαλοπάτια της αγχόνης.

Αποχαιρετώντας τους, τους ζήτησε να μην λυπούνται και να μην κλαίνε, λέγοντας : «Ορκίσθηκα να πεθάνω για την Πατρίδα μου κι ετήρησα τον όρκο μου».

13 Μαρτίου 1957. Κοντεύουν μεσάνυχτα. Τη σιωπή σπάει μια βροντερή σταθερή φωνή. Ο ανυπόταχτος Παλληκαρίδης σε πείσμα των κατακτητών ψέλνει τον Εθνικό Ύμνο. Σε λίγο έρχονται οι δήμιοί του. Βροντοφωνάζει. «Γεια σας αδέλφια. Γεια σας λεβέντες. Ελπίζω να “μαι ο τελευταίος που εκτελούν. Αδέλφια συνεχίστε τον αγώνα. Εγώ βαδίζω στην αγχόνη γελαστός, αποφασιστικός, υπερήφανος».

Οι συγκρατούμενοι του φωνάζουν. «Θάρρος Παλληκαρίδη, Θάρρος Παλληκαρίδη»

«Θάρρος έχω πολύ. Αυτή τη στιγμή περνώ την είσοδο του ικριώματος» Απόλυτη ησυχία. Αυτή τη σιγή σπάζει το τρίξιμο από το άνοιγμα της καταπακτής της αγχόνης.

12:02 ο 19χρονος Βαγορής πέρασε στην αθανασία. Βρήκε την «γη των ηρώων». Ήταν ο νεαρότερος αλλά και ο τελευταίος αγωνιστής που απαγχονίστηκε από τους Άγγλους.

Κηδεύτηκε στα Φυλακισμένα Μνήματα στη Λευκωσία, όπως όλοι οι απαγχονισθέντες ήρωες.

«Για σένα, Κύπρο αθάνατη,

Πατρίδα σκλαβωμένη,

Θα δώσω απ” το αίμα μου,

Κάθε σταλαματιά.

Για να σε δω ελεύθερη,

Και χιλιοδοξασμένη.

Δε θα διστάσω, Κύπρο μου,

Nα πέσω στη φωτιά»

Γραφείο Τύπου

Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.

Για το ίδιο θέμα, δελτία τύπου και δράσεις από τις παρατάξεις του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π:


Π.Ε.Ο.Φ. Θεσσαλονίκης

Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου

Αυτόνομη Φοιτητική Κίνηση Τόλμη Ιωαννίνων

Ένα μικρό ντοκιμαντέρ για την ζωή του παλικαριού μας που άφησε την τελευταία του πνοή για την Λευτεριά και την Ένωση.


31 Δεκεμβρίου 2012

event4-01-12

Ένεκα των πρόσφατων οικονομικών και εθνικών εξελίξεων στο νησί μας, ο ΕΦΑΕΦΠ(Δράσις ΚΕΣ, ΠΕΟΦ Θεσσαλονίκης, ΑΦΕΠΑλξη Παν. Κύπρου, Τόλμη Ιωαννίνων), το Μέτωπο ΚΦΗΒ, η Α.Φ.Κ. Νίκη ΤΕΠΑΚ και η AKM ΕΦΕΝ διοργανώνουν την εκδήλωση «Οικονομική Κρίση και Εθνική Κυριαρχία». Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 4/1/13, στις 1930, στην αίθουσα εκδηλώσεων του Πανεπιστημίου Κύπρου (Κεντρικά Κτήρια Παν. Κύπρου – Καλλιπόλεως 75).

Ομιλητές της εκδήλωσης θα είναι ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εφέδρων Πυροβολικού, Κώστας Δράκος,
ο οικονομολόγος, Δρ. Άρης Πετάσης
και ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Γιώργος Κέντας.


23 Νοεμβρίου 2012

Δελτίο τύπου ΔΡΑΣΙΣ Κ.Ε.Σ. Παράταξης του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π

Ο Κυριάκος Μάτσης γεννήθηκε το 1926 στο χωριό Παλαιχώρι της επαρχίας Λευκωσίας. Σπούδασε γεωπόνος στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Κατά τα φοιτητικά του χρόνια είχε έντονη δραστηριότητα και υπήρξε ιδρυτής της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων (ΕΦΕΚ) Θεσσαλονίκης. Από τότε ο νεαρός Κυριάκος άφηνε άφωνα τα πλήθη με τις ομιλίες που έδινε σχετικά με το δίκαιο αίτημα των Ελλήνων της Κύπρου για ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Με την έναρξη του αγώνα ο Κυριάκος Μάτσης χωρίς δισταγμό και με καμάρι έγινε μέλος της ΕΟΚΑ. Μετά από προδοσία ο Μάτσης συνελήφθηκε και κρατήθηκε στα κρατητήρια της Ομορφίτας. Παρά τα βάρβαρα βασανιστήρια των αποικιοκρατών ο Μάτσης δεν λύγισε και ανάγκασε τον στρατάρχη Χάρντινγκ για πρώτη φορά να επισκεφτεί κάποιον κατάδικο. Του πρότεινε μάλιστα για να συνεργαστεί μαζί του το υπέρογκο ποσό για την εποχή 500.000 λίρες συν προστασία. Η απάντηση όμως του παλληκαριού μας ήταν «ου περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα αλλά περί αρετής» αναγκάζοντας τον Χάρτινγκ να φύγει εκνευρισμένος από τα κρατητήρια.
Τον Νοέμβριο του 1956 ο Κυριάκος Μάτσης κατάφερε να δραπετεύσει από τα κρατητήρια και κατέφυγε και πάλι στα βουνά. Στις 19 Νοεμβρίου του 1958 μετά από νέα προδοσία οι Βρετανοί περικυκλώνουν το κρησφύγετο του στο χωριό Δίκωμο. Ενώ οι Βρετανοί του ζητούν να παραδοθεί αυτός απαντάει με ριπές. Οι Βρετανοί κατά την προσφιλή τακτική τους έριξαν χειροβομβίδες στο κρησφύγετο του αγωνιστή της ΕΟΚΑ, με αποτέλεσμα να καεί ζωντανός.
Με τον θάνατο του ο Κυριάκος Μάτσης έγραψε ακόμη μια λαμπρή σελίδα στην Ελληνική ιστορία αλλά και στον ηρωϊκό αγώνα της ΕΟΚΑ. Σε αντίθεση με άλλους ο ήρωας μας ως γνήσιος Έλληνας προτίμησε την αρετή από τα λεφτά.
Ως Ε.Κ.Φ. ΔΡΑΣΙΣ – ΚΕΣ τιμούμε την μνήμη του ήρωα του εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ, Κυριάκου Μάτση, του ήρωα-ιδεολόγου, όπως συχνά τον χαρακτηρίζουν, της Ένωσης.Επίσης υποκλινόμαστε στο μεγαλείο του ήρωα και παραδειγματιζόμαστε, τόσο από τη δική του θυσία, όσο και των υπόλοιπων παλληκαριών της ΕΟΚΑ και ακολουθούμε πιστά τον δρόμο τον οποίο αυτοί χάραξαν, για απελευθέρωση και αυτοδιάθεση του νησιού μας. Ορκιζόμαστε πως θα παραμείνουμε πιστοί στα ιδανικά, για τα οποία θυσιάστηκε.

Γραφείο ΤύπουΕ.Κ.Φ ΔΡΑΣΙΣ-Κ.Ε.Σ.


Για το ίδιο θέμα δελτίο τύπου από την παράταξη του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π:   Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης



18 Οκτωβρίου 2012

Δελτίου τύπου Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης

Με τη γνωστή δικαιολογία, την αποφυγή κλιμάκωσης της έντασης στην ανατολική Μεσόγειο δηλαδή, και στα πλαίσια των “μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης”, η Κυπριακή Δημοκρατία ακύρωσε για άλλη μια χρονιά την σημαντικότερη στρατιωτική άσκηση της Εθνικής Φρουράς  «Νικηφόρος». Η απόφαση για την μη διεξαγωγή της άσκησης ελήφθη από την πολιτική ηγεσία.

Η τακτική άσκηση «ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ» είναι ετήσια διακλαδική άσκηση μεγάλης κλίμακας που διεξάγεται σε ολόκληρο τον ελεύθερο χερσαίο, θαλάσσιο και εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, με τη συμμετοχή Σχηματισμών και Τακτικών Συγκροτημάτων, με τη πρόσκληση εφέδρων και εθνοφυλάκων. Τα έτη 2002, 2003 και 2004 οι ΤΑΜΣ «ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ» ματαιώθηκε λόγω των διαπραγματεύσεων στη βάση του αντεθνικού Σχεδίου Ανάν. Η κύρια εκπαιδευτική δραστηριότητα της ΕΦ επαναλήφθηκε το 2005, το 2006 και τελευταία φορά το 2007. Από τότε , σε ένδειξη “καλής θέλησης” και αμοιβαιότητας για τη μη διεξαγωγή της άσκησης «ΤΑΥΡΟΣ» (ΤΟROS) των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων, η Κυπριακή δημοκρατία ακυρώνει κάθε έτος την κορυφαία εκπαιδευτική δραστηριότητα της Εθνικής Φρουράς

Με ανακοίνωση, το Υπουργείο Άμυνας, ξεκαθαρίζει ότι η απόφαση ελήφθη παρότι η Τουρκία μέχρι στιγμής δεν έχει απαντήσει στην πρόταση, που διαβιβάστηκε μέσω του ΟΗΕ, για ακύρωση της αντίστοιχης άσκησης  «Ταύρος», που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στα κατεχόμενα εδάφη μας, με την συμμετοχή των ένοπλων δυνάμεων της Τουρκίας.  Η Κυπριακή Δημοκρατία, καταλήγει η ανακοίνωση, αναμένει από την Τουρκία να ανταποκριθεί στην πρότασή της και να ακυρώσει την άσκηση.

Η ΠΕΟΦ καταδικάζει τέτοιου είδους πράξεις που εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για την παρτίδα μας και ρίχνει το ηθικό όχι μόνο των εθνοφρουρών αλλά και ολόκληρου του κυπριακού ελληνισμού, που ζει μέσα στην ανασφάλεια λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Είναι απαράδεκτο σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο να περνούμε συνεχώς σε μονομερούς υποχωρήσεις, ενώ η Τουρκία καραδοκεί και εκτοξεύει απειλές. Πρόσφατα είδαμε τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου να εκστομίζει απειλές εναντίον της Κύπρου, υποστηρίζοντας ότι Οικόπεδα της Κυπριακής Αποκλειστικής Ζώνης βρίσκονται σε γκρίζες ζώνες και απειλούσε της εταιρείες που εξέφρασαν ενδιαφέρον για γεωτρήσεις στα Κυπριακά Οικόπεδα.

Ωστόσο παρατηρούμε μια Τουρκία αδιάλλακτη, με σταθερά προκλητική στάση και μια Κύπρο, αδύναμη, να ακολουθεί μια πολιτική συμβιβασμού, μετριοπάθειας και ενδοτισμού. Η «σημαία» της ντροπής είναι εκεί στην πιο ψηλή βουνοκορφή του Πενταδακτύλου για να μας θυμίζει κάθε μέρα που περνά την κατοχή. Την κατοχή που στιγμάτισε τις ζωές μας και που μας στερεί το δικαίωμα να ζούμε ελεύθεροι. Την κατοχή που μας καθιστά πρόσφυγες στην ίδια μας την πατρίδα. Έχουν καταντήσει την ΕΦ έρμαιο πολιτικών συμφερόντων αντί να εκτελεί το πραγματικό της χρέος που δεν είναι άλλο από το να διαφυλάττει την γη και τα συμφέροντά μας.

«Περισσότερος ιδρώτας στην ειρήνη, λιγότερο αίμα στον πόλεμο»

.

Γραφείο Τύπου

Π.Ε.Ο.Φ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ


8 Αυγούστου 2012

Συναγωνιστές, Συναγωνίστριες , Φίλοι και Φίλες,


16 Χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την άνανδρη δολοφονία των δυο παλληκαριών μας του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Ήταν εκείνο το μαύρο 1996, το οποίο άρχισε με την προδοσία των Ιμίων και την δολοφονία των ηρώων Γιαλοψού, Βλαχάκου και Καραθανάση στα Ελληνικά νερά του Αιγαίου μας και συνεχίστηκε εδώ στη Κύπρο το καλοκαίρι με τη διπλή αναπάντεχη δολοφονία των ηρώων της Ελληνικής μας πατρίδα.


Πρώτος ο Τάσος, ο οποίος όπως και πολύ άλλοι νέοι και όχι μόνο συμμετείχε στη πορεία μοτοσικλετιστών, η οποία ξεκίνησε από το Βερολίνο με τελευταίο προορισμό τη Κερύνεια. Όμως οι γκρίζοι λύκοι και τα όργανα της Τουρκίας είχαν άλλη γνώμη, τον εγκλώβισαν και τον δολοφόνησαν βάναυσα. Εδώ λίγο πιο πέρα στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Δεν έφτασε όμως αυτό λίγες μέρες αργότερα μετά τη κηδεία του Τάσου στις 14 Αυγούστου θα δολοφονείτο εν ψυχρώ ακόμη ένας νέος, ο Σολωμός Σολωμού, ο οποίος αποφάσισε να κατεβάσει εκείνο το κόκκινο πανί που του είχε γίνει εμμονή, γνωρίζοντας πολύ καλά την κατάληξη που θα είχε το εγχείρημα του.

Από εκείνη τη μέρα αυτοί οι δυο νέοι πέρασαν στη αιωνιότητα και γράφτηκαν με χρυσά γράμματα στη μακροσκελή λίστα των ηρώων της Ελληνικής Κύπρου, δίπλα στον αρχιεπίσκοπο Κυπριανό, τον Καρατζά, τον Μάτση, τον Αυξεντίου, τον Τάσο Μάρκου και τόσους άλλους που θυσιάστηκαν για μια Κύπρο Λεύτερη και Ελληνική.


Ο Τάσος και ο Σολωμός, ο Σολωμός και ο Τάσος, βλαστάρια του ανατολικότερου άκρου του Ελληνισμού, της εσχατιάς όπως είπε κάποτε ο φλογερός ρασοφόρος αρχιεπίσκοπος της μητρός πατρίδος Χριστόδουλος για το Παραλίμνι απέδειξαν πως και του σημερινού Έλληνος ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει. Με την θυσία τους έστειλα το μήνυμα σε όλο τον κόσμο πως οι νέοι της Κύπρου δεν ξεχνούν, δεν προτίθενται να ξεχάσουν τη γη των προγόνων τους. Δεν ξεχνούν το καρπάσι και την Κερύνεια το Μόρφου και το Βαρώσι. Οι ήρωες μας έκαναν βίωμα το λόγια ενός μεγάλου Έλληνα του Ίωνος Δραγούμη που έγραφε σχεδόν ένα αιώνα πριν πως «Ο καθένας πρέπει να φαντάζεται πως αυτός πρέπει να σώσει το έθνος του. Να μην κοιτάζω τι κάνουν οι άλλοι και να φαντάζομαι μόνον πως εγώ έχω το μεγάλο χρέος της σωτηρίας. Δεν είναι εύκολο να πείσεις ένα έθνος. Εγώ βλέπω τόσα πράγματα που πρέπει να γίνουν και όμως οι άλλοι Έλληνες τα βλέπουν αλλιώς. Αν είμαι δυνατός θα τους πείσω». Και τα δυο παλληκάρια μας έπεισαν πως εμείς οι ίδιοι πρέπει να σώσουμε την πατρίδα και το έθνος, εμείς οι νέοι το μέλλον τούτου του μαρτυρικού νησιού δίνουμε καθημερινά των όρκο πως ο αγώνας τους θα συνεχιστεί μέχρι την δικαίωση μέχρι η Γαλανόλευκος να κυματίσει ξανά στη θαλασσοφίλητη Αμμόχωστο του Τεύκρου και του Ευαγόρα, στη Κερύνεια του Κηφέα και του Πράξαντρου στον Απόστολο Ανδρέα και στην Αχαιών Ακτή στο Καρπάσι.


Ο λαός μας έχεις αντοχές σθένος και πατριωτικό αισθητήριο, το απέδειξε πολλές φορές στη μακρά του Ιστορία. Καλείται να το αποδείξει και σήμερα και να συνεχίσει τον αγώνα για δικαίωση, καλείται να κλείσει τα αυτιά του στις σειρήνες του δήθεν εφικτού και του δήθεν πατριωτικού ρεαλισμού και να συνεχίσει μαζικά και δυναμικά τον αντικατοχικό του αγώνα. Δεν μας εξουσιοδότησαν οι ήρωες μας να παραδώσουμε Ελληνική γη και δη αμαχητί. Ποιοι είμαστε εμείς που θα υπογράψουμε λύσεις καταστροφικές λύσεις αντεθνικές, λύσεις που θα οδηγούν στο πλήρη αφανισμό του Ελληνισμού της Κύπρου. Ποιος μας εξουσιοδότησε να κάνουμε όλα αυτά;


Ελληνίδες και Έλληνες όπως είπε κάποτε ο Ιωάννης Μεταξάς  «Υπάρχουν στιγμές στις οποίες ένας λαός οφείλει, αν θέλει να μείνει μεγάλος, να είναι ικανός να πολεμήσει. Έστω και χωρίς ελπίδα νίκης. Μόνο διότι ΠΡΕΠΕΙ.» Και το μέλλον τούτου του τόπου δίνει όρκο τιμής στους ήρωες μας ότι θα συνεχίσει τον αγώνα τους, η θυσία τους ΔΕΝ πήγε χαμένη, μπορεί να είμαστε λίγοι, όμως είμαστε η μαγιά του Στρατηγού Μακρυγιάννη «Τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και όταν οι ολίγοι αποφασίσουν να πεθαίνουν. Κι όταν κάνουν αυτήνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν» έλεγε ο μεγάλος Στρατηγός.


Συνέλληνες, οι καιροί είναι δύσκολοι, ο αντιηρωισμός ο ωχαδερφισμός και η εθνική απονεύρωση που επικρατούν τα τελευταία χρόνια στο νησί οδηγούν τον τόπο μας με μαθηματική ακρίβεια στον όλεθρο και στη πλήρη τουρκοποίηση. Εμείς οι νέοι της Κύπρου που γαλουχηθήκαμε με τα Εθνικά ιδανικά και έχουμε ως πρότυπα μας τον Τάσο και τον Σολωμό αυτό ΔΕΝ θα το επιτρέψουμε, όσο μεγάλοι και αν είναι αυτοί που απεργάζονται τον αφανισμό του Ελληνισμού της Κύπρου. Ακολουθούμε πιστά τα λόγια του μέγιστου των ηρώων Γρηγόρη Αυξεντίου ο οποίος απευθυνόμενος προς τους συναγωνιστές του, τους έλεγε ως παρακαταθήκη για το μέλλον.«Είτε ζήσουμε είτε πεθάνουμε ένα πρέπει να είναι το έπαθλο για νεκρούς και ζώντες: Να γίνει η Κύπρος ελεύθερη κι ευτυχισμένη στην αγκαλιά μιας Ελλάδας που θα λάμπει με τη δόξα και το μεγαλείο της. Θα είναι το μεγαλύτερο αίσχος για μας αν καμφθούμε στο τέρμα ενός τόσον υπέροχου αγώνα. Η πίστη μας προς τη νίκη πρέπει να μείνει ακλόνητος».


Σας ευχαριστώ.


5 Αυγούστου 2012

Επειδή είναι ανυπολόγιστη η σημασία της συλλογικής ιστορικής μνήμης: Σαν σήμερα, το 480 π.Χ., στα Στενά των Θερμοπυλών, ο αρχηγός των Ελλήνων στρατιωτών, o θρυλικός βασιλιάς της Σπάρτης, Λεωνίδας, απαντά με βροντερή φωνή «Μολών Λαβέ» στην πρόταση του βασιλιά των Περσών, Ξέρξη, να παραδώσει τα όπλα.
Οι 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα αντιστάθηκαν στον εχθρό μέχρι να πέσει και ο τελευταίος, μένοντας ανεξίτηλοι στην ιστορική μνήμη και κατακτώντας δικαιωματικά το δικό τους βάθρο στο πάνθεον των παγκόσμιων ηρώων…
Το History Channel παρουσιάζει με λεπτομερή τρόπο -και με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας- την ηρωική μάχη των Θερμοπυλών, για την οποία μόνο θριαμβευτικά κείμενα έχουν γραφτεί!

Επειδή είναι ανυπολόγιστη η σημασία της συλλογικής ιστορικής μνήμης: Σαν σήμερα, το 480 π.Χ., στα Στενά των Θερμοπυλών, ο αρχηγός των Ελλήνων στρατιωτών, o θρυλικός βασιλιάς της Σπάρτης, Λεωνίδας, απαντά με βροντερή φωνή «Μολών Λαβέ» στην πρόταση του βασιλιά των Περσών, Ξέρξη, να παραδώσει τα όπλα.

Οι 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα αντιστάθηκαν στον εχθρό μέχρι να πέσει και ο τελευταίος, μένοντας ανεξίτηλοι στην ιστορική μνήμη και κατακτώντας δικαιωματικά το δικό τους βάθρο στο πάνθεον των παγκόσμιων ηρώων…

Το History Channel παρουσιάζει με λεπτομερή τρόπο -και με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας- την ηρωική μάχη των Θερμοπυλών, για την οποία μόνο θριαμβευτικά κείμενα έχουν γραφτεί!

ΠΗΓΗ