Το Κυπριακό αποτελεί πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και ζήτημα καταπάτησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων(εκτοπισμός 200.000 Ελληνοκυπρίων από τις εστίες τους, διάπραξη του διεθνούς εγκλήματος του εποικισμού, παραβίαση των δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων, μη εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων, μη εφαρμογή των τριών βασικών ελευθεριών – διακίνησης, εγκατάστασης, ιδιοκτησίας) από ένα ξένο κράτος – μέλος του ΟΗΕ, την Τουρκία. Αν και δεν αποτελεί ζήτημα πολιτειακής συμβίωσης δύο ανεξάρτητων και ίσων «κοινοτήτων» η διαρκής εμμονή της Ελληνικής και ελληνοκυπριακής πλευράς στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία τα τελευταία 35 χρόνια, νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής και οδηγεί σε συνεχείς διολισθήσεις με απόληξη δυσμενή σχέδια ομοσπονδίας με πιο πρόσφατο το σχέδιο Ανάν.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ

· Την κατάφωρη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

· Την εμμονή ολόκληρης της πολιτικής ηγεσίας της ελληνοκυπριακής πλευράς να αναγνωρίζει το ψευδοκράτος(π.χ. συναντήσεις προέδρου Κ.Δ. με κατοχικό ηγέτη).

· Την διάνοιξη των οδοφραγμάτων από την Κυπριακή Δημοκρατία(αναγνώριση των πολιτειακών δομών του ψευδοκράτους – ασφάλειες αυτοκινήτων, αστυνομία, δικαστήρια).

· Αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κ.Δ. από την Τουρκία(υπόθεση πετρελαίων)

· Την ανοχή από τη Κυπριακή Δημοκρατία της μη αναγνώρισης της από την Τουρκία, μέσω της ενταξιακής της πορείας.

· Την υποβάθμιση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος.

· Την ανοχή της Κ.Δ. απέναντι στους πολίτες που καταφεύγουν στην παράνομη επιτροπή αποζημιώσεων που εδρεύει στα κατεχόμενα.

· Την ηλεκτροδότηση των κατεχόμενων περιοχών και φωταγώγηση της σημαίας του ψευδοκράτους στον Πενταδάκτυλο από την Κ.Δ., καθώς και η ανοχή της στο θέμα της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας από τους τ/κ στην Πύλα.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

· Είναι επιβεβλημένη, η επανατοποθέτηση του Κυπριακού στις σωστές του βάσεις, ως πρόβλημα παράνομης εισβολής και συνεχιζόμενης κατοχής και κατά συνέπεια η απαγκίστρωση και ο απεγκλωβισμός της Ελληνικής πλευράς από τις Συμφωνίες των συναντήσεων Υψηλού Επιπέδου, το 1977 και 1979(οι οποίες άλλωστε καταργήθηκαν από την τουρκική πλευρά με τη σύσταση του ψευδοκράτους το 1983), τις αποφάσεις του Εθνικού συμβουλίου(1989,1996) καθώς και από την πρόσφατη συμφωνία της 8ης Ιουλίου. Συμφωνίες οι οποίες μας κρατούν ομήρους σε μια λύση ρατσιστική, δυσλειτουργική, και άδικη εντός των πλαισίων της Δ/Ζ Δ/Κ Ομοσπονδίας, η οποία απορρίπτεται από τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού Ελληνισμού βάσει του δημοψηφίσματος του 2004.

· Πύκνωση των προσπαθειών πανεθνικής συνεννόησης μεταξύ κυπριακής και ελλαδικής κυβέρνησης σε εθνικό, σε περιφερειακό(κυρίως Ε.Ε.) και σε διεθνές επίπεδο. Πέραν τούτου ο απόδημος Ελληνισμός πρέπει να συστρατευθεί για την διεθνοποίηση του κυπριακού προβλήματος.

· Επιβάλλεται η Σύζευξη Ελλάδος – Κύπρου σε όλους τους τομείς(οικονομία, άμυνα, παιδεία, πολιτισμός,). Ελλάδα και Κύπρος στα πλαίσια του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος οφείλουν να αναβαθμίσουν την γεωπολιτική τους παρουσία στη ΝΑ Μεσόγειο με ανάδειξη του Ε.Α.Δ. σε ασπίδα όχι μόνο κατά του τουρκικού επεκτατισμού αλλά και των ΝΑ συνόρων της Ε.Ε.

· Κατά την άποψη μας είναι απαράδεκτη η ανοχή της κυβέρνησης της Κ.Δ. στην ανεξέλεγκτη μετάβαση των νόμιμων πολιτών της στο κατεχόμενο τμήμα της, διότι, α) αναζωογονείται οικονομικά το παράνομο καθεστώς με αποτέλεσμα να εξοπλίζεται ο τουρκικός στρατός κατοχής, β) αναγνωρίζεται άμεσα η κυριαρχία των κατοχικών αρχών μέσω της «έγκρισης» τους για μετάβαση στο βόρειο τμήμα, γ) το ψευδοκράτος απολαμβάνει πολιτικά οφέλη προβάλλοντας προς τρίτους τις δήθεν καλές προθέσεις του, ενώ ταυτόχρονα εμμέσως προάγει την αναγνώριση των πολιτειακών του δομών( αστυνομία, δικαστήρια, ασφάλειες αυτοκινήτων). Η τουριστικοποίηση του κυπριακού προβλήματος οδηγεί υποσυνείδητα στην αποδοχή των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής, προκαλώντας τα πατριωτικά αισθήματα των Ελλήνων της Κύπρου.

· Άρση του καθεστώτος των διακοινοτικών συνομιλιών. Είναι απαράδεκτο ο πρόεδρος της Κ.Δ. καθώς και ολόκληρη η πολιτική ηγεσία να συνδιαλέγονται με τα παράνομα θεσμικά πρόσωπα του παράνομου κατοχικού καθεστώτος(π.χ. Παπαδόπουλος – Ταλάτ). Με τον τρόπο αυτό προσδίδουμε υπόσταση στο ψευδοκράτος και με την στάση μας νομιμοποιούμε το παράνομο καθεστώς.

· Αποτροπή της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, η οποία εκτός του ότι αρνείται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, δεν πληρεί προϋποθέσεις της διαδικασίας ένταξης (εφαρμογή ανθρωπίνων δικαιωμάτων,θέματα οικονομίας, εκδημοκρατισμού, περιβαλλοντικά θέματα και μειονοτικά ζητήματα).

· Η Κυπριακή Δημοκρατία ως κράτος μέλος της Ε.Ε., επικαλούμενη τους νόμους και τις αρχές της Ε.Ε. και δημιουργώντας διακρατικές συμμαχίες, πρέπει να μετατοπίσει το κυπριακό πρόβλημα σε πρόβλημα μεταξύ Ευρώπης-Τουρκίας. Με αυτό τον τρόπο θα αναγκαστεί η Τουρκία να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία με επακόλουθο την από-αναγνώριση του ψευδοκράτους ως νομική υπόσταση. Έτσι η ίδια κρίνεται υπεύθυνη για την παράνομη εισβολή και κατοχή ευρωπαϊκού εδάφους.

· Κατά συνέπεια οι συνομιλίες για τη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος, πρέπει να διεξάγονται μεταξύ της Κ.Δ. και της Τουρκίας με την ενίσχυση της Ελλάδος και της Ε.Ε. για την εφαρμογή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως προβλέπεται από το κοινοτικό κεκτημένο (βάση των συνομιλιών πρέπει να θεωρηθούν οι αποφάσεις των τεσσάρων διακρατικών προσφυγών της Κ.Δ. στο Ε.Δ.Α.Δ. και των ατομικών προσφυγών πολλών Ελληνοκυπρίων, που καθιστούν την Τουρκία παράνομη κατοχική δύναμη στην Κύπρο.

· Προώθηση εκ μέρους της κυβέρνησης αποφασιστικής πολιτικής για την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εγκλωβισμένων της Κύπρου (δικαίωμα εκπαίδευσης, σεβασμός στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας), σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές συμβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

· Αξιοποίηση της ιδιότητας της Κ.Δ. ως κράτος μέλος της Ε.Ε. και εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου στο έδαφος των Βρετανικών βάσεων, όπου το σημερινό καθεστώς είναι αντίθετο με τις αρχές και τις πρόνοιες της Ε.Ε.

· Απαιτούμε την επιστροφή ΟΛΩΝ των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες, την εκδίωξη των εποίκων ως εγκληματίες πολέμου, την αποχώρηση όλων των τουρκικών στρατευμάτων, την ελευθερία της ιδιοκτησίας, εγκατάστασης και διακίνησης για όλους τους πολίτες και την εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΣΤΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ .ΟΙ ΝΟΜΙΜΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΝΑ ΑΠΟΦΑΝΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ (ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡ.2 ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ Ο.Η.Ε.)

Περι Ομοσπονδίας ο λόγος:

Η λύση τύπου ομοσπονδίας, προωθείτο από την τουρκική πλευρά μετά την εισβολή και ήταν για ‘μας απαράδεκτη και εξωφρενική! Ούτε συζήτηση για τέτοια λύση… Βλέπετε, πουλούσε ακόμα το «Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους». Πολλές υποψηφιότητες στηρίχτηκαν στην απόρριψη ομοσπονδιακών σχεδίων (βλ. Κληρίδης και δέσμη ιδεών Γκάλι), ακριβώς γιατί τέτοια λύση ήταν αδιανόητη για τον αδικημένο Κύπριο πρόσφυγα που είχε χάσει την περιουσία του (για να μην αναφερθούμε στις ανθρώπινες απώλειες).

Ξαφνικά, στα πλαίσια της πολιτικής του «καλού παιδιού» και της «ευελιξίας», η ομοσπονδία έγινε η ρεαλιστική λύση και η απελευθέρωση φαντάζει ως ακραία θέση. Όσοι δεν υποστηρίζουν την ομοσπονδία είναι πλέον «οπισθοδρομικοί και οπαδοί της διχοτόμησης».

Οδηγηθήκαμε έτσι στις συζητήσεις για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, απ’ εκεί που η απλή ομοσπονδία ήταν αδιανόητη και φτάσαμε σήμερα να «παρακαλούμε» εμείς για Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία και η αντιπρόταση της τουρκικής πλευράς να είναι Συνομοσπονδία.

Και οι υποχωρήσεις τελειωμό δεν έχουν… Δεν αποδεχτήκαμε απλώς μια Δ.Δ. Ομοσπονδία, αλλά ένα σύστημα με την αντιδημοκρατική εκ περιτροπής προεδρία, την εξίσωση των δύο κοινοτήτων (αφού το σύστημα της Δ.Δ Ομοσπονδίας διαχωρίζει τον λαό) και την παραμονή 50.000 εποίκων. Παγκοσμίως, ο εποικισμός είναι έγκλημα πολέμου, αλλά στην περίπτωση της Κύπρου, οι έποικοι πρέπει ν’ αντιμετωπιστούν… ανθρωπιστικά!

Εσύ, λοιπόν, το βρίσκεις λογικό;

-Αυτοί που φωνάζουν για «έναν λαό και λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους» να δέχονται ένα σχέδιο που προωθεί ρατσιστικά τον διαχωρισμό του λαού βάσει θρησκευτικών και πολιτισμικών κριτηρίων;

-Αυτοί που διακηρύττουν δημοκρατική λύση να δέχονται σχέδιο που προνοεί την αντιδημοκρατική εκ περιτροπής προεδρία;

-Αυτοί που παλεύουν τάχα για Ευρωπαϊκή λύση βασισμένη στ’ ανθρώπινα δικαιώματα και στο ευρωπαϊκό δίκαιο, να δέχονται μια λύση που δεν επιτρέπει την ελεύθερη εγκατάσταση σ’ οποιοδήποτε μέρος του νησιού απ’ οποιονδήποτε τη στιγμή που κάθε Ευρωπαίος δικαιούται να εγκατασταθεί σ’ όποιο μέρος της Ευρώπης θέλει;

-Αυτοί που με κάθε ευκαιρία θυμούνται τα δίκαιά μας να δέχονται μια λύση με την οποία οι πρόσφυγες δεν παίρνουν πίσω τις περιουσίες τους; Με την οποία ο Κερυνιώτης ή ο Μορφίτης δεν θα ξαναμπεί στο σπίτι του;

-Αυτοί που δέχτηκαν γι’ ανθρωπιστικούς λόγους την παραμονή 50.000 εποίκων, να δέχονται ένα σχέδιο που δεν προνοεί εξακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων;