Ο Ενιαίος Φορέας Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων θέλει να ευχηθεί από καρδιάς καλή επιτυχία στην Εθνική μας ομάδα που αγωνίζεται στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νοτίου Αφρικής.
Η παρουσία της σε αυτή την κορυφαία διοργάνωση μας γεμίζει από μόνη της χαρά και μας πλημμυρίζει ενθουσιασμό.
Ευχόμαστε το Εθνικό μας συγκρότημα να πραγματοποιήσει καλές εμφανίσεις, να μας χαρίσει στιγμές ανάλογες του 2004 και να μας αναγκάσει να βγούμε και πάλι στους δρόμους με τις Γαλανόλευκες ενώνοντας τους απανταχού Έλληνες.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
To πάνω δελτίο τύπου εκδόθηκε από την Ανεξάρτητη Φοιτητική ΕΠΑΛξη του Πανεπιστημίου Κύπρου. Ως Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π δηλώνουμε με τη σειρά μας τον αποτροπιασμό μας για την εν λόγο πράξη και την καταδικάζουμε παράφορα:
H εν λόγω φωτογραφία δεν έχει βγει ούτε στην Τουρκία, ούτε στην κατεχόμενη πατρίδα μας αλλά στο Παν. Κύπρου…
Με αισθήματα θυμού, αποτροπιασμού αλλά και λύπης για την κατάντια μας πληροφορηθήκαμε εχθές αργά το βράδυ πως στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και συγκεκριμένα έξω από το κτήριο των αθλητικών εγκαταστάσεων στην Πανεπιστημιούπολη, κυματίζει δίπλα από άλλες σημαίες και η Τούρκικη σημαία.
Πραγματικά δεν μπορούμε να βρούμε κάποια λογική εξήγηση για την ύπαρξη της σημαίας στο πανεπιστήμιο σε απόσταση 1 km από τουρκοκρατούμενη περιοχή. Με λάβαρο αυτή τη σημαία έγινε η απόβαση στη Κερύνεια, η κατάληψη του 35% της πατρίδας μας, οι βίαιες σφαγές και ο εκτοπισμός πέραν των 200 000 πολιτών. Αν είναι ποτέ δυνατό να συμβαίνουν αυτά τα πράγματα στις ελεύθερες περιοχές και ιδίως στο ανώτερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του τόπου, το Παν. Κύπρου.
Ως Ανεξάρτητη Φοιτητική ΈΠΑΛξη θα θέσουμε το θέμα στις αρχές του Πανεπιστημίου ζητώντας επιτακτικά την υποστολή της εν λόγω σημαίας υπενθυμίζοντας του κάτι το οποίο ίσως έχουν ξεχάσει: βρισκόμαστε σε μια κατεχόμενη πατρίδα την οποία κατακρατούν στρατιώτες και πολιτικοί που ορκίζονται στην εν λόγω σημαία.
Άρθρα για το εν λόγο θέμα στα Μ.Μ.Ε:
36 χρόνια μετά: οι φοιτητές της ΠΕΟΦ ευχαριστούνε τους Ελλαδίτες Βετεράνους της Κύπρου για
την αυτοθυσία τους στην Τουρκική Εισβολή του 1974.
Για μία ακόμη φορά η ΠΕΟΦ (Παγκύπρια ενιαία Οργάνωση Φοιτητών) έδειξε την ανωτερότητα και το ήθος της. 36 χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή οι Κύπριοι φοιτητές της Θεσσαλονίκης ευχαρίστησαν τους Ελλαδίτες Βετεράνους που πολέμησαν το 1974. Την Τετάρτη 26 Μαϊου 2010 σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη η ΠΕΟΦ τίμησε τον πρόεδρο των «Βετεράνων Κύπρου 1974″ κ. Νικόλαο Αργυρόπουλο και στο πρόσωπό του όλους τους Ελλαδίτες μαχητές που βρέθηκαν στην Κύπρο το 1974 τόσο αυτούς που επέζησαν, όσο και αυτούς που είναι ακόμη αγνοούμενοι αλλά και αυτούς που έπεσαν στο πεδίο της μάχης αντιστεκόμενοι στην τουρκική εισβολή.
Η ομιλία του κ.Αργυρόπουλου ειλικρινά συγκλόνισε και έκανε τις καρδιές όλων να ραγίσουν. Δεκάδες τα περιστατικά στις μάχες όπου οι Ελλαδίτες στρατιώτες και αξιωματικοί, αδιαφορώντας πολλές φορές για τις προδοτικές εντολές των ανωτέρων τους για «εκεχειρία» (εκεχειρία που συστηματικά παραβίαζαν οι Τούρκοι για να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο) αντέδρασαν με τις λιγοστές τους δυνάμεις και με αυτοθυσία στάθηκαν ανάχωμα στην εισβολή του Αττίλα.
Είναι δυνατόν 36 χρόνια μετά να υπάρχουν ακόμη αιχμάλωτοι πολέμου; Πως είναι δυνατόν να ξεχνάμε τα παιδιά μας και να αδιαφορούμε για αυτά εν ονόματι της υποτιθέμενης καλής γειτονίας με τους Τούρκους; Ακούγοντας την ομιλία του κ.Αργυρόπουλου «μεταλάβαμε» από την καρδιά και την ψυχή ενός πολεμιστή, από μία καρδιά που χτυπάει με τα ιδανικά της φυλής μας, το Χριστό και την Ελλάδα.
