Ο Τάσος και Σολωμός αψηφώντας τον θάνατο, χωρίς να σκεφτούν την προσωπική τους ζωή, αγωνιώντας παρά μόνο για την πατρίδα, όρμιξαν στην ματωμένη “ρωγμή” του οδοφράγματος κατοχής σαν νέοι Μάτσηδες σαν νέοι Λεωνίδες γιατί μέσα τους δεν άντεχαν την αδικία και την καταπίεση. Η πορεία ξεκίνησε από το Βερολίνο και είχε προορισμό την Κερύνεια με μοτοσυκλετιστές από όλη την Ευρώπη. Σε κάθε σημείο της πορεία τους γινόταν διαφώτιση για την εισβολή και κατοχή της νήσου μας από τους Τούρκους. Μετά από ακύρωση της αντικατοχικής με πιέσεις από τον τότε πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη οι διαδηλωτές ήσαν εκτός ελέγχου και με δίψα για λευτεριά κατευθύνθηκαν μαζικά προς τα οδοφράγματα.
Εκεί ο Τάσος Ισαάκ στην προσπάθεια του να βοηθήσει έναν άλλο συναγωνιστή του, τον οποίο κτυπούσαν οι Γκρίζοι Λύκοι, ψευδοαστυνομικοί και Τούρκοι της Κύπρου, δέχτηκε επίθεση και έπεσε στο χώμα. Γύρω του μαζεύτηκαν και άλλοι Τούρκοι και άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα με πέτρες και ρόπαλα, ενώ μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης παρακολουθούσαν αμέτοχοι. Μετά από λίγο ο ήρωας Τάσος Ισαάκ άφηνε την τελευταία του πνοή λίγα μέτρα μακριά από την αγαπημένη του Αμμόχωστο. Μετά την κηδεία του Τάσου Ισαακ στις 14 Αυγούστου ο ξάδελφος του Σολωμός Σολωμού οργισμένος κατευθύνθηκε με άλλες ομάδες διαδηλωτών προς το οδόφραγμα για να αφήσουν εκεί λουλούδια στον τόπο θυσία του Τάσου. Ξαφνικά ξεπετάχτηκε από μπροστά από τους διαδηλωτές ο Σολωμός Σολωμού και ξεφεύγοντας από τα χέρια των κυονόκρανων, πέρασε στην «νεκρή ζώνη» κι ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει τη σημαία της ντροπής, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να τον αποτρέψουν. Tούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές τον πυροβόλησαν και ο Σολωμός Σολωμού έπεσε νεκρός από σφαίρα στο λαιμό.
14 χρόνια μετά παραμένουν άσβηστοι οι φλογεροί εκείνοι αγωνιστές στην καρδιά κάθε Έλληνα που πονάει για την πατρίδα του.
Φωτορεπορτάζ
36 χρόνια μετά: οι φοιτητές της ΠΕΟΦ ευχαριστούνε τους Ελλαδίτες Βετεράνους της Κύπρου για
την αυτοθυσία τους στην Τουρκική Εισβολή του 1974.
Για μία ακόμη φορά η ΠΕΟΦ (Παγκύπρια ενιαία Οργάνωση Φοιτητών) έδειξε την ανωτερότητα και το ήθος της. 36 χρόνια μετά την Τουρκική εισβολή οι Κύπριοι φοιτητές της Θεσσαλονίκης ευχαρίστησαν τους Ελλαδίτες Βετεράνους που πολέμησαν το 1974. Την Τετάρτη 26 Μαϊου 2010 σε εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη η ΠΕΟΦ τίμησε τον πρόεδρο των «Βετεράνων Κύπρου 1974″ κ. Νικόλαο Αργυρόπουλο και στο πρόσωπό του όλους τους Ελλαδίτες μαχητές που βρέθηκαν στην Κύπρο το 1974 τόσο αυτούς που επέζησαν, όσο και αυτούς που είναι ακόμη αγνοούμενοι αλλά και αυτούς που έπεσαν στο πεδίο της μάχης αντιστεκόμενοι στην τουρκική εισβολή.
Η ομιλία του κ.Αργυρόπουλου ειλικρινά συγκλόνισε και έκανε τις καρδιές όλων να ραγίσουν. Δεκάδες τα περιστατικά στις μάχες όπου οι Ελλαδίτες στρατιώτες και αξιωματικοί, αδιαφορώντας πολλές φορές για τις προδοτικές εντολές των ανωτέρων τους για «εκεχειρία» (εκεχειρία που συστηματικά παραβίαζαν οι Τούρκοι για να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο) αντέδρασαν με τις λιγοστές τους δυνάμεις και με αυτοθυσία στάθηκαν ανάχωμα στην εισβολή του Αττίλα.
Είναι δυνατόν 36 χρόνια μετά να υπάρχουν ακόμη αιχμάλωτοι πολέμου; Πως είναι δυνατόν να ξεχνάμε τα παιδιά μας και να αδιαφορούμε για αυτά εν ονόματι της υποτιθέμενης καλής γειτονίας με τους Τούρκους; Ακούγοντας την ομιλία του κ.Αργυρόπουλου «μεταλάβαμε» από την καρδιά και την ψυχή ενός πολεμιστή, από μία καρδιά που χτυπάει με τα ιδανικά της φυλής μας, το Χριστό και την Ελλάδα.
Με αφορμή το πρόσφατο συνέδριο της ΠΟΦΕΝ θα θέλαμε να αναφερθούμε σ’ αυτό που ονομάζεται ΠΟΦΕΝ. Η ΠΟΦΕΝ απαρτήζεται από όλες τις τάσεις πλυν όμως του ΕΦΑΕΦΠ. Οι λόγοι είναι θέματα δημοκρατίας και θέματα λειτουργείας του καταστατικού της ΠΟΦΕΝ το οποίο το βρίσκουμε εντελώς αντιδημοκρατικό.
Στο καταστατικό της αναφέρει ρητά ότι «Συμμετοχή των φοιτητών στον αγώνα για μιαν Κύπρο ενωμένη, ομοσπονδιακή, ανεξάρτητη,(..)» [Άρθρο 3.3α]. Και πιο κάτω στο Άρθρο 4.4α
Άρθρο 3.3α : “Συμμετοχή των φοιτητών στον αγώνα για μιαν Κύπρο ενωμένη, ομοσπονδιακή, ανεξάρτητη, εδαφικά ακέραιη, κυρίαρχη και αποστρατικοποιημένη, κοινή πατρίδα όλων των Κυπρίων.” και πιο κάτω: « Οι Φοιτητικές Ενώσεις – μέλη έχουν υποχρέωση: α. Να αποδέχονται το καταστατικό της Ομοσπονδίας (..)»
Δηλαδή αν ένας φοιτητής ή φοιτητική παράταξη ή ακόμη και Φοιτητική Ένωση αποφασίσει ότι η λύση Ομοσπονδίας για το μεγάλο μας πρόβλημα το κυπριακό δεν είναι κατάλληλη θα διαγράφεται, γιατί σύμφωνα πάντα με το καταστατικό της ΠΟΦΕΝ Άρθρο 5.1α : « Φοιτητική Ένωση – μέλος μπορεί να αποβληθεί από την Ομοσπονδία σε περίπτωση κατά την οποία:
α. Απομακρύνεται ή παραβιάζει το παρόν καταστατικό. (..)»
Άκομη κάποιος διαβάζοντας τον τρόπο εκλογής του συμβουλίου της ΠΟΦΕΝ θα καταλάβει ότι αντι τις αποφάσεις της να τις πέρνουν οι πολλοί αναθέτους σε μικρό ποσοστό «εκπροσώπους» για να πάρουν απόφαση. Αυτό βολεύει ιδίως της Προοδευτική Κ.Φ. η οποία στην Βουλγαρία (για παράδειγμα) έχει, δήθεν, 100% ψήφους!!! Έτσι εκμεταλλέυεται το γεγονός ότι δεν υπάρχουν Φ.Ε. (ή υπάρχουν εικονικά) για να έχουν επιπλέον έδρες στην ΠΟΦΕΝ.
Όλα τα πιο πάνω έρχονται σε αντίφαση με το Άρθρο 2.1 της ΠΟΦΕΝ:
«Πίστη στη δημοκρατία, την ελευθερία, την ειρήνη, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και την αυτοδιάθεση των λαών.» δημιουργόντας έτσι ένα οξύμωρο σχήμα στο καταστατικό και στον τρόπο λειτουργίας της ΠΟΦΕΝ.
ΘΕΛΟΥΜΕ: Απεγλωβισμό του φοιτητή από τέτοια αντιδημοκρατικά όργανα που απλά και μόνον εξυπρετούν κομματικά συμφέροντα και να δώσουν επιτέλους την ελευθερία λόγου στον ΚΑΘΕ φοιτητή (ανεξαρτήτου ιδεολογίας).
«Όποιος ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά» Ρήγας Φερραίος
To έμβλημα της ΠΟΦΕΝ – η Θεα Αθηνά με τη ζυγαρία
έχει κλειστά τα μάτια της στις συνεδρίες της Ενωσης..
Ιστορική Αναδρομή:
Τον Ιούλιου του 1987, γεννήθηκε ένα φορέας αυτόνομων παρατάξεων ο οποίος έμελλε να πρωταγωνιστήσει στον αντικατοχικό αγώνα της Πατρίδας μας και να ενδυναμώσει την αυτόνομη φωνή στο φοιτητικό κίνημα. Οι αυτόνομες φοιτητικές παρατάξεις Ε.Κ.Φ ΔΡΑΣΙΣ ΚΕΣ Αθήνας, Π.Ε.Ο.Φ Θεσσαλονίκης και Δ.Ε.Π Αμερικής αποφασίζουν να ενώσουν την φωνή τους και να σχηματίσουν ένα κοινό φορέα.
Στις 29 – 30 Ιουλίου 1987 πραγματοποιείται στη Λευκωσία το ιδρυτικό συνέδριο με την συμμετοχή ολομελειών των τριών φοιτητικών παρατάξεων. Με την πάροδο του χρόνου, στον Ενιαίο Φορέα Αυτόνομων Ενωτικών Φοιτητικών Παρατάξεων ( Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π ) προσχωρούν οι φοιτητικές παρατάξεις Ο.Π.Ε.Κ Α.Τ.Ι, η Α.Φ.ΕΠΑΛξη Πανεπιστημίου Κύπρου και ο Α.Φ.Σ.Κ ΦΛΟΓΑ Πάτρας. Από την αρχή ο Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π επιλέγει τη συνειδητή αποστασιοποίηση του από κόμματα και οργανωμένους πολιτικούς φορείς, και καθιστάται ο ίδιος όργανο έκφρασης μιας μεγάλης μερίδας φοιτητών. Μέσα από τον Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π οι φοιτητές έχουν την δυνατότητα να εκφράζονται χωρίς τον έλεγχοκαι τις οδηγίες κομματικών στεγανών. Έχοντας στις τάξεις του νέους απαλλαγμένους απο μικροκομματικά συμφέροντα αναλαμβάνει να διαδραματίσει πρωτοποριακό ρόλο, δίνοντας καθημερινά το δικό του αγώνα ενάντια στουε κήρυκες του ενδοτισμού και των υποχωρήσεων.
Ακολουθεί φωτορεπορτάζα απο τις πορείες καταδίκης σε Λευκωσία Αθήνα και Θεσσαλονίκη απο τις παρατάξεις του Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ
Λευκωσία 15 Νοεμβρίου Λαμπαδηφορία
| Δ | Τ | Τ | Π | Π | Σ | Κ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Αυγ | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||











